Bir kibrit büyük yangınlar çıkaracak kadar öfkeliyse eğer
Bir sigara gibi susuyorum karşısında
Daha bilye oynamaya doyamamışken
Dünyaya son defa bakmak için sadece üç saniyem var
Üç saniye sonra boynuma geçirilen ip tarafından
Bütün şaraplara ve kadınlara veda edeceğim
Ciğerlerime son defa doldurduğum hava
Gardiyanların nefesleri kokuyor.
Ve celladımın beni ikinci defa öperek doğurduğu kadın olduğunu varsayarsak
Dünya çokta yaşamaya değer bir yer değilmiş
Heybeme doldurduğum hiçbir sözcük
ne benim
ne de
celladın öfkesini anlatmaya yetecek değil.
Bir ip nasıl olurda alabilir elimden
Nakış nakış işlediğim ömrü
İp de mi öfkeli yoksa bana
Kaç kuruş ederim ki kurtarsın beni annem
Nefsi müdafaa derler affederler belki beni
Hayır hayır ölmek istemiyorum
Ben sadece affedilmek istiyorum
Çaresizlikten değil haykırışım
-evet çaresizlikten-
Bu durumda olmasaydım yine yapardım
Zaten bütün büyük aşklar
Celladını sevmekle başlarmış
Kanımın damarlardan geçerken sesi duyuyorum
Bir de martıların kahkaha atar gibi gülüşlerini
Keşke arkamdan gülselerdi en azından canım acımazdı
Yerin ve göğün bütün katları artık beni çağırıyor.
Üç saniye kaldı hayatımın ölüm haline geçmesine
Burun burunayken ölümle bir şey itiraf etmek istiyorum
Ben böceklerden ve karanlıktan korkarım
Ne olur beni öldürmeyin
Celladım sessiz…
Bütün hatalarımı gözleriyle kemiklerime kazıyor
Kaç yıl yatardım acaba
Ölecek olmasaydım eğer
Ya cesedim ne olacak
Dedim ya beni öldürmeyin ben ölümden de korkarım
Ya annem….
Anne seni seviyorum
Sevgili cellat seni seviyorum; ölümü ellerinden teslim alacak kadar
Zeynep KARAYEL -SAMSUN/ 2017
