Kayıt Ol
Eki 18, 2015
1248 Views
0 0

ISSIZ ADAYIM BİLEMEZSİN

Written by

 

http://https://www.youtube.com/watch?v=71tMQ7cG4FA

 

Eğer ki bir gün kalbine düşerse bu bitkin hissim anlarsın o zaman senin depreminde yıkıldığımı..

Bu gün felaket, bugün isyan var dünyamda peki ya kime bu isyanım?

Kime bu öfkem?

Bir yağmur uğruna fırtına yaratır mı ki insan hiç? Sen ılık bir ilkbahar yağmuru gibi serinlettin ve şimdi geçtin dünyamdan,

kalbimin ihtiyacı olan sevgiyi dağıttın ve sonra çürütmemek için sevgimi, çektin gittin başka dünyalara. Tabi her şey oluru

yada olması gerektiği kadardı haklısın. Ya ben hak etmedim yağmurunu yada sen yağmayı bilemedin. Sıkıntılı havam

gibiydin Sevgili, ne yağacağın belliydi ne de yağmayacağın.. Ben sadece penceremden seni bekleyen kulun oldum, sen ise

hep köle etmeyi seçtin çünkü sende fark etmeden başkasının kölesiydin. Hayat küçük bir tiyatronun içinde film setine

benziyordu artık roller küçük ama etkisi büyüktü herkes imrenerek bakıyordu. Gişemiz yoktu fakat gişeden fazla rekor elde

ettik biz, profosyonel oyuncular bizim yanımızda çıraktı şu dakikadan itibaren. Herkesin alkışladığı görmeden sahte sevgiler

yaratmayı beceren herkesin inandığı, ödüllü oyunculardan daha iyiydi oyunculuğumuz. Sonu yine oyuncular gibiydi.

Birden küle döndük ve birden unutulduk sevgili, o yaptığımız gişe rekorlarıda işe yaramadı anlayacağın. İnsan

gelmeyeceğini bile bile oturur mu kaldırımlarda. Oturuyorum işte her gece, belki ansızın gelirsin diye. Hani belki sürpriz

yaparsın, birden ömrüm olduğun gibi birden devamım olurdun belki.. Olmadı sevgili sevemedin sevdiğim gibi çırpınarak

kurtardığın okyanustan, şimdi yavaşça bıraktın yine beni okyanusuma yüzmeyi bilmediğimi bildiğin halde.. Kayıp bir ıssız

adadan farksız şimdi yüreğim kimse ulaşamasın diye etrafını su kapladım, bir palmiye diktim sıcağıma beni kül etmesin diye

ve küçük bir kulübe yaptım kendime sen ulaştığında kapıyı açmayayım diye dünyamda yokum kendi dünyamda kendimi

kaybettim demek için, barınmak umrumda değil harabeye dönüştükten sonra. Özledim çok özledim ama beni yakmanı değil

beni dinginleştirmeni dalganın sesinde huzur bulmayı özledim sevgili, keşke beni okyanusuma geri atmayıp kendi

denizinde boğsaydın temiz olurdu ölümüm dalgalarını seviyorum zaten boşverseydinde sevdiğim bir şeyde can verseydim

sevgili. Pişman olmayacağım hiç, burası bana senden kalan tek ıssız adam sen ulaştığında ise kumlarım taşınacak ve ıssız

adamdan sana tek bir not kalacak Gittiğinden beri, can verdiğim ağacın dalında ise küçük bir dilek, ‘‘Seni sevmek bir

gururdu, gururumda boğulmuş olsam da sevginde hep yaşayacağım benim içinde gülümsemeyi unutma sevgili..’’

Ayşegül Çlsz

Aslında kendimi küçük bir balığa benzetmemde mümkün Neden? diye sorabilirsiniz E haklısınız da

Çünkü Küçücükken bir balıktan farksızdı gördüğüm, yaşadığım çevre. Sadece fanusumun

etrafı ve taşlar vardı sonra mı sonra büyüdüm Deniz kızına dönüştüm.Bu defa da ayaklarım

bağlı ve il dışına çıkamıyordum.Ya imkanlar el vermiyordu ya da Ailem.Ya bir şey olursa? korku-

larıydı ayaklarımı bağlayan..

Gün geldi Ege'ye gönül verdim. Bir deli cesareti habersiz yazdım. Gönül vermiştim gidicektim

Deniz kızının bozuldu büyüsü Üniversiteyle birlikte bir Genç kıza dönüştüm işe yaramaz

ayaklarımla..
Avatar

Latest posts by Ayşegül Çlsz (see all)

Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.