Karardı günlerim, bulutlu sohbetim. Biramı isteyen herife gök gürledi. Dalından kopardım çiçeği, güneş kuruttu, sayfalara yayıldı o muhteşem koku. Usulca dinle, arın, temiz kal. Düşünme asla geçmişi, sarma sakın birdaha en başa. Gece vakti dönerken evime, terk edilmiş evlerden gelir sesler. Harabe evlerin bir farkı kalmaz tımarhaneden. İçinde hastalar, gerçek dünyadan koptular. Yaşama hasret insanların çoğu. Ezildi hepsi, kenar mahalleli denilerek. Vazgeçtiler hayatlarından üzülerek ve gözlerinden tek damla yaş akmadan.
