Geceleri düşlerimi irdelerdi aşk hırsızı,
Bakardım ki büyük bir parça çalmış ansızın,
Kabus olmuş rüyalarıma, uykularımı katletmiş,
Sonra çekip gitmiş vicdansız aşk hırsızı,
Nara atıp dururdu içimdeki diğer ben,
Hep kusurlu bulunurdu yinede gayet haklıydı,
Tıkılmıştı orada pek tabii sıkılmıştı benden,
Aradığım ne varsa hepsi onda saklıydı,
Yola koyulmuştum çoktan ondan bir iz bulmaya,
Koştum ve başladım sırasıyla kapıları açmaya,
Hiç mecalim yok artık derken bir an,
Yığıldı aşk hırsızı üç çizgiden oluşan,
O seslendi ansızın ve bahsetti kendinden,
Utandım, kaçtım, saklandım kendimden,
Peşi sıra hatıralar canlanırken yeniden,
Nasıl ve nedenlere cevap geldi dilimden,
Öyle yaşayamıyorum, dedim benden seni kopart,
Dedi ki; nerden bilebilirdim böyle olacağını,
Sen bir mürebbiye aşk ve sevgi öğreten,
Sen mükemmel bir şiirsin şairleri imrendiren.
