Kayıt Ol
Haz 29, 2018
454 Views
11 0

KİM BİLİR…

Written by

Bir gün kalemi elime aldığımda, mutlu sonla bitirebileceğim bir yazının inancıyla bir günü bekliyorum aslında. Masalların mutlu sonları olurdu, doğru. Peki ya hayatın? Eninde sonunda öleceğin dünya kime mutluluk getirebilir? Ya da doğru soru: Kim kimin ölümüyle mutlu olabilir? Ölüler dünyayı terk ederken mutlu mudur? Yoksa onlar da ardında bıraktıkları için gözyaşı dökerler mi? Bedenlerini saran kefenleri, gözyaşlarını da siler mi?

Ben her yazdığımda ölü harfler düşürdüm; kefen misali beyaz kağıda. Kadere benzer bir kara kalem çalışmasıyla; kaderin yazgısını resmetmek istedim her seferinde. Kimilerine göre duygu boşalması, kimilerine göreyse basit birkaç ifadeden öteye gitmedi. Oysa bana göre; bir ölümün arkasından dökülen gözyaşı olarak kalacaklar bir sonraki sayfanın ardında. Sayfalar tamam da peki ya ardına yazılanlar? Onlar ne olacak? Her ölümden bir doğum mu çıkacak; yoksa cümlelerin katli kalemimde zanlı mı kalacak?

Bütün bunları sıralarken adam bir anda durdu öylece. Bir sigara yakıp yazdıklarını incelemeye başladı. Tanıdık değildi satırları; ama yazdıran duyguyu biliyordu: özlem…  Ne zaman içi sıkılsa, anlatamasa sarılır kaleme kağıda dökerdi içindekileri. Hislerini dile getiremediğinde; sessizliğini işlerdi  işte böylece; ilmik ilmik her seferinde. Bunun sebebi neydi diye düşünürken özlemek olduğunu hissetti. Özlediğini söylemek zor muydu? Söylemek değildi aslında zor olan. Hissettiğini aktarabilmekti. Her ne kadar aynı alfabeden yararlanıyor da olsalar, harfler aynı düşmüyordu içine insanların. Anlamak değil hissetmek gerek derdi hep. Bugün o kadar hissettiğini sayfanın sonunda anladı. Sonuna gelmiş bir yazının son satırlarına şu satırlarla veda etmek istiyordu:

“ Kapalı kapılar ardında bekleyenim ben. Her ne kadar seslensem de, yüreğinde hissettirmeden açılmayacak bir kapının ardında. Belki de hiç kilidini çevirmeyeceğin ya da ardına kadar açacağın bir kapının ardında… Zamanın, mekanın vasfını yitirdiği yerdeyim. Sende anlam bulanları, seninle paylaştığım vakitte: sendeyim… “   

Ali ACAR

Latest posts by Ali ACAR (see all)

Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.