Kitap Gönder
Oca 14, 2019
123 Views
0 0

Kim Çekmedi ki Bu Semt- in Cefasını..

Written by

Arkamda birisi var beni koruyan kollayan.. Benim için hala ve hala hayatta. Hep ondan beslendim, ona özendim BU SOKAKLAR’ DA ONA GÜVENEREK YÜRÜDÜM, hep. Bu güne kadar onu fazla yazmadım, hiç denilebilecek kadar az yazdım.. Nereye gitsem peşimde idin kimi zaman haberim var yada yok, hep takipte idin.. Anlatırdın ya sene askerlik yaptığını, el bombasını yere düşüren askeri, hani alıp fırlattığını, komutanın seni alnından öptüğünü.. Anlatmasan da sen hep benim kahramanım’ idin.

Arkadaşlarımın ağabeyleri vardı. Sıkıntı çıkınca isim verirlerdi. Benim isim vermeme gerek yoktu, Sen her mekanda, her sookakta, gerek okulun önünde gerek gerek okulun arkasında, balatta, loncada, her yerde yanımda göründün. Ufacıktım..

Büyüdüm, Dede artık arkamda gezme ben orta okula başladım dedim. Bırakmadı.. Sınıfta ders işlerdik, arka sıra cam kenarı;9 zaten o küçük boyumla tahtayı göremiyorum bende camdan Bizim okul müdürü ile seni izlerdim çay kahve içişleriniz, siz varken dersi es geçtim.

Güncellenecek’ dir. Sonu yok uzayıp gidecek!

Seni yok diye bilenler daha beni tanımadı.

Kant Kahinat

Kant Kahinat

İnanman gerekmez sözlerime, gözlerime bakman yeter.
Kant Kahinat

Latest posts by Kant Kahinat (see all)

Article Categories:
Edebiyata Dair

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.