Kayıt Ol
Nis 17, 2019
143 Views
0 0

Kusurlu

Written by

Kusur müteahhiti sarmaş dolaş köksüz hayatın girdap freninde ehliyetini kaybetmiş olmalı. Ben yine anlaşılamadım hayat, mazur gör. Mütehayyir ne demek? Şaşıp kalmış, şaşmış. İşte, o sensin demek.

Hayat, teninden bir boya çaldım. Siyah fonetik hırsızlıklar bürüdüm aşklarıma, mazur gör. Kusurluyum kendimden. Dibi boyanmış geçmişin kuaför çirkinliğinden sana sığınırım, koru beni; bir de kendimden. Makyajım aktı sana, çirkindim zaten doğal ağlarken. Yine sildiğimi sandım silinirken ve bez değdi ruhumun yarım aşiranlığına, ‘İ’ harfinin kısmetsiz kaderi gönlümü vurdu. İyiler, iyi sevgiler, iyi dilekler ve iyi aşklar perişan etti.

O, gönlü bayık ve gözleri çok uzaklara dalıp beni unutmuştan da çok unutan mesafeli yâr, sadelik yalpalanmışlığının dikizlenen konfüçyüsü sandı kendini ve ben yine anlaşılamadım. Çok kaldım kendimle vallahi, yağmurun damlaları bu kadar çok değmemiştir kaderin kıvrak zekasına, hep ben, hep mi ben, gerçekten mi ben, evet, ben sahi.

Sahici oyunlar öğrenerek yiyip bitirdim kendimi ve çok kaldım kendimle, kalabildiğimden de çok üzdüm kendimi; yazarken gözyaşımı ruhuma bırakmaktan vazgeçtiğim günden beri…

Dilara AKSOY

Latest posts by Dilara AKSOY (see all)

Article Categories:
Edebiyata Dair

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.