İki şehrin, iki ülkenin arasındaki uzaklığın farklı bir şekilde anlatılmış biçimi; “Mesafe” Yerine göre daha da yakınlaştıran yerine göre her gün biraz daha soğutan bir kavram. Bazen kilometrelerce uzağa götürürken sevdiğinizi, bazen dibinizdeyken de düşüncelerle uzağa götürür veya duygularla. İç içeyken, sırt sırtayken uzakta olursunuz. En kötüsü de budur siz deli gibi severken aslında çok uzaktasınızdır.. Kollarınızdaki başkasıdır sizin sevdiğiniz değil. O orada değil çok uzaktadır.
Kilometrelerce olan uzaklık ise biraz daha farklıdır. Yanındaymış gibi hissedersin. Sana bir çok şey katar. Özlemeyi öğretir, beklemeyi öğretir, sabrı öğretir. Umut edersin bir gün kavuşmayı, karşısına çıkıp ellerinden tutmayı, ona sarılmayı… Sonrası gözyaşı hep. Mutsuzluklar silsilesi gibi. Gözyaşlarınıza inanılmaz, gidemediğiniz için sevdiğinize de… Eksik kalıyor her şey bazen, anlatamıyorsunuz uzaklara neler yaşadığını. Belki de o inanmak istemiyor soğuyor senden.
Sabır zor gelir bazen insanlara, sıkar insanı yorar. Bünyesi kaldıramaz. O zaman engel olur mesafeler. Kilometreler daha bir uzak gelir gözüne. Asla aşılamayacak bir sebepmiş gibi görünür. Günden güne koparır sevdiğinden. İçinde ne kadar fırtınalar kosa da uzak durmak istersin açarsın mesafeleri en nihayetinde dayanamaz ipleri koparırsın ayılık başa gelir ağlarsın, üzülürsün, yara alırsın…
Herkes beceremez mesafelere göğüs germeyi. Aslında sevdiğinin mesafelerin ucundaki değilde mesafeler olduğunu anlamak zor gelir. Sürekli bahaneler uydurur öyle oluyor böyle oluyor der ve hiçbir şey olmadan 100 ise 500 olur mesafe. Eğer alışırsan seversen mesafeleri. 100 ise 2-3’e kadar iner mesafe. Dokunabilirsin elini uzattığında, kokusunu hissedebilirsin. Mesafeyi seversin çünkü sen. Karşındakiyle bir işin kalmaz ki artık. Yollar olur senin sevdan, dağlar olur, denizler olur. O yolda gitmenin hayalleri yaşatır seni. O mesafeyi katetmenin heyecanıyla yaşarsın. Belki o yola hiç çıkamazsın ama olsun, sevdikten sonra ne önemi vardır ki. Bir şeyi hissedebilmek için illaki yanında olmasının anlamı yok. Ne demiş Mevlana gözden ırak olan gönülden ırak olur diyenlere? ” Eğer aşıkın gönlüne girdiyse gözden ırak olsa ne olur… ” Kişi sevdiğinin yanında ya hep zaten. Onu her an kucaklar, koklar, öper… Hani nerede kaldı mesafeler?
Mesafeleri sevdiğimiz zaman aşılamayacak şey yoktur. Her şeyle barışık olmak mutluluğun asıl anahtarıdır. Özleyin, özlemekten çekinmeyin. Özlediğinize değecek birisi ise vazgeçmeyin, bekleyin, sabredin… Allah sabredenlerle beraberdir… Umutlarınızı, hayallerinizi bir gün elbet gerçekleştirecek zahir anlamda da mesafeleri ortadan kaldıracaktır.
Mesafeler,
Malesefler dışında
Başka bir şey değil benim için…
Birde özlemek dışında,
Deli gibi özlemek…
Seni herkese ve her şeye inat sevmek
Benim işim bu
Ömür boyu yapmak istiyorum bunu
İşimi seviyorum…
