Çok yorgunum hem de çok. Neden mi?Hani bazen bakarsın etrafına bir tat, bir koku, bir güzel manzara bulamazsın , kafanı çevirdikçe daha da kötüsü. Sonra gökyüzüne bakarsın yıldızlar, ay yoktur artık ve tek başına düşünürsün sadece. Ne mi düşünürsün?Dur tahmin edeyim: Bu dünyada yalnız kaldığını, en çok üzülenin sen olduğunu, geleceğini merak edip, geçmişinden dolayı üzülen, ağlayan ve bunların yüzünden şu ana odaklanamayan bir sen. Artık önüne bakarsın, boş bir sokakta bir tek sen yürürsün çaresizce nereye gittiğini bilemeden. Belki yağmur yağar ve yağdı da sanki seni bulmuşçasına şırıl şırıl yerleri ıslatır, yüzünü, üstünü…Varış noktanı bilemeden devam edersin. Yağmur ıslatmıştır seni, tüh bir şemsiyen de yoktur ki seni kurtaracak. Nefes alıp verdikçe buğularını fark edersin. Ne zor dimi tek yürümek, tek ıslanmak ve bunlar yetmezmiş gibi yüzünün aldığı hüzünlü ifade. Tık diye düşer gözyaşı birdenbire, korkma korkma belli olmuyor ağladığın. Eğer biri olurda önüne çıkarsa ve olurda’ ne oldu ‘diye sorarsa şunları söylersin: _ Neden ağlıyorsun?_Ağlamıyorum ki size öyle gelmiş._Neden yüzün ıslanmış peki?_Yağmur yağıyor farkında değil misiniz?_Eee madem ağlamıyorsun yüzün, gözün neden kızarmış?_Biraz üşüdüm de. Sen yürürsün yol bitmez. Devam edelim en iyisi. Ağlarsın, ağlarsın belli etmez çünkü gerçekten yağmur ıslatmıştır yüzünü. Sen ne yap biliyor musun?Ağla, ne kadar istiyorsan o kadar gözyaşı dök. Hem soranda yok, anlayanda. Yoruldun mu?_ Eeh biraz.Oturacak yer ararsın ama yağmur şiddetli, her yer ıslak ve üşüyorsun. Yeniden yola düşersin aslında hiç oturmadın bile. Gidersin, gidersin ve gidersin. Korkmadan yorgun adımlarla yürürsün. Aaa ağlaman durdu, hiç fark etmeden, aynı başladığının farkında bile olmadan. Artık ağlayamıyorsun da ve birden bir yankı ‘aaaaaaaaaa’ bir kaç kez tekrarlayan bir ses bağırmıştır. Sus demeyeceğim bu senin sessiz çığlıkların devam et bağırmaya her defasında daha da şiddetli. Artık yorulmuşsundur ciddi anlamda._Lütfen bir rüya olsun. Sen de sıkılmışsındır. Bunun bir rüya olmadığını bildiğin halde kendini uyandırmak için canını incitir veya canını yakmaya çalışırsın. Birden yağmur durmuştur, tabi sen bunu baya yürüdükten sonra anlamışsındır. Her yer su birikintisi, sessiz ve sen bitkin. Tam bitti derken bir ses, dur dur hemen telaşlanma rüya değil gerçek. Anlatayım:Yağmur yağmıştır, sen yağmuru izlemeye dalmışsındır ve ıslanmışsındır. Kötü düşünceler aklına gelmiştir ve çareler bulmaya odaklanmışsındır. Bu bir gerçek yorulmuşsun , sokaklarda yürümekten değil ama düşünceler içinde boğulup kalmaktan. O buğu da, o gözyaşı da , o sessiz çığlıklar da gerçektir ama sen o kadar boğuşmuşsun ki bir türlü çıkamamışsın. Yağmur güzeldir içini boşaltırsın tıpkı onun yaptığı gibi.
Sana bir sır:💧Yağmuru sev, tıpkı kendini sevdiğin gibi. Kendini sev, tıpkı yağmuru sevdiğin gibi.
ZEYNEP BEYAZKAYA
METANOİA
