Bile bile yapıyorum her şeyi, dövüne dövüne , üstüne basa basa. Ne yaptığımı da biliyorum sonucunun ne olduğunu da. Sonunu düşünmeden hareket ettiğim çok oldu, çektim de acısını. Ben bilirim ceza çekmesini, o yüzdendir o cezalardan sonra daha temkinli davranmayı öğrenişim. Ben iyi bilirim bedel ödemesini, hakaret yemesini ve hepsinden önemlisi tüm bunları yakınlarım tarafından görmeyi çok iyi bilirim. Bu sebeptendir artık kimseyle yakın olmayışım, kimseye kendimi yakın hissetmeyişim. Bir keresinde hatırlıyorum da sonunu düşünmeden hareket ederek benim için paha biçilemez birini üzmüştüm, gitti. Ah bilir misin ne ağır bir bedeldi onsuzluğa alışmak, özledim diye diye dilimdeki tüylerden zerre bırakmamak? Bir defasında da çok yakın olduğum birini suçlamıştım yok yere sonra sırtını döndü bana, kala kaldım öylece. Ah bilir misin yalnız kalmanın ne denli bir işkence olduğunu? Ve böyle, bir defasında diye başladığım o kadar çok cümle var ki ne sen sor ne ben sayayım. İşte sırf bu cümlelerim çoğalmasın diye ben ne yaptığımı çok iyi biliyorum, o yüzdendir ki bedelini yalnızlıklarla veyahut özlemle ödemek zorunda kalacağım hiçbir hata yapmıyorum. Gönlün rahat olsun çocuk, eğer bir şey yapıyorsam ve bu yanlışsa bana bunu hatırlatmana gerek yok, bedel ödeyerek öğrenmem gereken her şeyi iliklerine kadar ödeyerek öğrenmeye hazırım, yaşayarak öğrenmek, duyarak öğrenmekten daha tesirlidir bilirsin, çoğu zaman iş işten geçti derler fakat aslında her şeyin o an başladığını düşünmezler. Ben biliyorum düşünüyorum, farkındayım.. Mümkünse siz benim iyiliğimi düşünmeyin…
Mümkünse İyiliğimi Düşünme
