Çevreci babamız: Aristo’dan bir ders…”Doğal zenginliğin olmadığı yerlerde hayat olmaz.”
Metropollerde ya da “müş” gibi şehirlerde yaşayabilmek adına yok ettiğimiz canlarımız… Ağaçlarımızla birlikte her gün bizlerde yok oluyoruz. Onların ruhlarını es geçmeyi bir yana bırakın bizleri yaşattıklarını unuttuk!..
Hep çınar ağacının ululuğundan, söğüt ağacının salkımının altında dinlenebilmekten bahsederiz. Bugün tesadüfen elime geçen bilimsel bir çalışma okuma fırsatım oldu. Aslında adını çok duyduğumuz ama yararlarını bilmediğimizi düşündüğüm bir ağacımız var ki…
Kayın ağacımız…
Yapraklarındaki tüyleri ve keskinlikleri sayesinde; bizleri egzoz gazlarının maruz bıraktığı ağır metal parçacıklarından son derecede koruyan bir ağacımızmış… Ağırmetal partiküllerini yakalayıp tüyleri sayesinde üzerinde tutup ciğerlerimize daha az yüklenmemizi sağlıyormuş, güzel Rabbimizin yarattığı güzel ağacımız…
Nefes almayı unutmamak için silkelenmeliyiz…
