Bir saksı düşürdün pencerenden Dağılan toprak parçaları oldun Bu sana annenin aldığı son siklamen Bilirim,vurdukça hasret başucuna koyduğun Koşturuyorsun şimdi oradan oraya Yine aynı adımı attın Deliriyor içindeki tüm bakaya Neyse ki duvarlar kalın
Nekbet
