Habersizce yanına gelip sarılsam sana..
Kim olduğumu anlayabilir miydin acaba ? Kokumu hiç koklamış mıydın o minnak burnunla ? Ellerimin büyüklüğünün farkına hiç varabilmiş miydin ?
Nasıl olsun ki bu dediklerim ? Daha adımı bile bilmiyorsun. Hangi takımı tuttuğumu, nelerden hoşlandığımı, nasıl filmler izlediğimi, çaya attığım şeker sayısından dahi hiç haberin bile yok ki..
Oysa ben senin o neşeli hallerini 576 mega piksel gözlerimle beynimin en ücra köşelerine kaydediyorum ki , canım sıkıldığında seni daha çok sevebilmek için..
Sevindiğinde o mutlu halini, gülümsediğinde o minnak yanaklarını , bir annenin bebeğine duyduğu sevgiyle, şefkatle sevmek isterdim.
Radyoda sevdiğin şarkı çaldığında sana eşlik edecek, hunharca bağıra bağıra söyleyecek biri olmak isterdim.
Sana bir sonbahar olmak isterdim. Dalından yeni yeni dökülen yaprak, mevsiminin yeni çıkan mandalinası, seni serinleten yağmur olmak isterdim.
Gönülçelen! Ben, sen.. Biz olmak isterdim..
