Kizimiz,kardesimiz ablamizdi o bizim.El birligiyle yaktik onu,tertemiz bir gelecegi…Evet biz öldürdük onu;bizim boyun egisimiz,sususumuz öldürdü onu.bu ülkenin hatta dünyanin sokaklarindan cigliklar yükseliyor ,özgecan bu cigliklardan biriydi…ellerimiz onlarin gözyaslariyla kirli.bir insanlik disi sucun bedelini her zerresiyle ödedi Özgecan…Bu vahset safak sökmeden unutulur,unutulurda tekrarlanir.Ne zaman ki bir annenin feryadi yeri gogu inletir o zaman hatirlanir.Biliyorum hatirlamalar engellemeyecek bu drami,bu sahne tekrarlanip duracak,biz sessiz seyirciler önünde.
Bir gün kizinizin cigliklari yükselince bu ülkeden belki o zaman özgecanlarin acisi yüreginizi yakar.
Cigliklarini duyuyorum,icim ürperiyor.
