gitsek de kalsak da, savaşmak neye yarar değecek bir sevda yoksa daha çok yaramaktan başka kalplerde derin izler hayal kırıkları savrulur uçurumun kıyısında külleri bile yanıp bitmiş aşkın bir…

Aşk…     Adamı öldürür… Göt eder… Mutlu bir şekilde eve dönüldüğünde evin soyulduğunu görmüşçesine bir his yaşatır… Nagazaki ve Hiroşimaya bağlatır… Serçe parmağın sehpayla dramını yaşatır… Montla sıçırttırır… Çifte…

Böyle yüzünde gölgeler vardı dalga dalga Böyle havada asılıydı umutlar ve korkular sinek gibi toz gibi. Gözlerin gözlerime bakıyordu, ellerime ellerime dalıyordu gözlerin.   Kadın kalktı gitti şiiri yarıda bırakır gibi Kadın kaldı kalakaldı bileğinden toprağa çakılı gibi   İyice belliyordum iyice ki sorarlarsa anlatayım bir bir. Deniz sorarsa özellikle de deniz. Anlatayım baştan sona; bir Eylül akşamından bir Kasım salısına sabahtan akşama akşamdan sabaha şarkılardan kitaplara şiirlerden masallara takalardan dar sokaklara, kemençe çalan karanlığa.   Kadın koluna girdi adamın çekinerek ve sorarak Adam sarıldı sıkı sıkı bir kez, bir kez daha.   Titriyordum kah üşümekten kah mutsuzluktan Biraz güçtü çünkü; Serilmişken sereserpe avuçlarına, toplanmak Neredeyse karışmışken ayaklarına, saçlarına, sırtına, ayıklanmak. Güçlüydüm, güçlüydüm ağaçlar gibi fakat Gözümü kapatayım dedim, açtım kapadım…

sevdamız yosun tutmuş kalbimizde denizlere dökülmüş gözyaşlarıyla yapayalnız sahilde sessizliğin yankısını dinliyorum zaman bizi hiç sevmemiş, anılarımı benden çalıp da geçmiş ruhuma vuran dalgalar izlerini silmiyor yaralarım sızlıyor aklıma geldiğinde…..