Kayıt Ol
May 16, 2016
742 Views
0 0

Panik

Written by

Hiç parmaklarının yarısı kopmuş gibi, kolların birazdan olduğu yerden çürüyüp düşecek gibi hissettin mi? kalbin hızlı hızlı çarptığı, nefes nefese kaldığın halde yürümeye devam ettin mi? Öleceğin bile bile yürümeye devam ettin mi ? İşte ben bu sabah bunu yaptım. Ölüyordum sanki yürüdüğüm yol yol gibi değil. Yanımdan arabalar geçerken camında gördüğüm yüzüm benim yüzüm değil. Bir mezarlığın yanından geçtim kocaman bir mezar, cadde cadde ayırmışlar mezarlığı. Küçücük bedenlerin olduğu mezarlarda var, kocaman bedenlerin de..

Hayat kısa diyorum içimden defalarca, kendine gel hadi toparlan! Bu çıkmazı çoktan aştın sen tekrar girme aynı sokağa. Tekrar yenilme aynı konuya, aynı insana tekrar yenilme. Sen iyisin, daha iyi olacaksın. Hadi yürü hadi son birkaç adım daha diyorum.

Ben hiç böyle büyük bir savaş yaşamamıştım. Kendime hiç bu kadar karşı koymamıştım. Ağlayınca geçecek bir sancı değil çünkü bu. Savaşıp kazanacağım bir şey. Savaşıyorum. Ben bugün kendimle ölümüne savaşıyorum. O güçsüz küçük kızı iyileştirmek için tekrar savaşıyorum. Çünkü beklediği o sihirli değnek ona hiç değmedi. Bir peri gelip bal kabağını araba yapmadı kimse ona camdan ayakkabılar sunmadı. Onun ayakkabılarını çaldılar canı yana yana yürüyor şimdi kendine daha iyi sağlam bir ayakkabı bulmak için.

Canı yana yana yürüyor bu küçük kız. Çığlıklar kıyametler kopuyor içinde ama yürüyor. Dualar yükseliyor içinden bana biraz daha güç ver diye. Biraz daha Mavi ‘ye ihtiyacı var.

Ziyadesiyle yorgunum.

 

uvey mavi

Yıllardır yazıyorum ama hep dağınık ve çoğu yitik...

Latest posts by uvey mavi (see all)

Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.