Bir gün kıyıya kırık dökük,yaşlı bir kayık yanaşacak.paçalarımı sıvazlayıp,saçlarımı açıp elimde tek bir romanla bineceğim o kayığa.Sürüklene sürüklene gideceğiz;ben,kayık ve roman.Roman bitecek ve ben hiç bitmemiş gibi yeniden başlayacağım.yeniden yeniden..Cümlelerin yerini bileceğim zamanla.kelimelerin yerini.Karakterlere başka hayatlar yaşatacağım kafamda.Zamanla romana gireceğim kayıkla beraber.kelimeleri cümleleri ve karakterleri yaşayacağım.savrulacağız.çıkacağım romandan.karakterlerle ve kayıkla beraber.kayıkta oturup sürükleneceğiz birlikte.kimi zaman sadece ben kalacağım romanda..hepsini kovup.onlar beni okuyacak sonra.sayfalar değişecek ben değişeceğim.ben kayık ve roman ,yanaşacak kıyısı olmayanlar olarak kalacağız.bütün dünyanın huzuru sığacak kayığa.ve bu döngü böyle sürecek.ben,kayık ve roman..
Robert Johnson – Walkin ♫, eşliğinde dünyadan uzaklaşmak
