Kayıt Ol
May 20, 2019
159 Views
4 0

Ruhumla konuştum nasılsın diye

Written by

Kalbim ölülerle dolu öyleki kefensiz, öyleki tabutsuz ve mezarsız bir yığın insan ölüsü hepsini de ayırt edebiliyorum. Kaldırıyorum yüzlerine bakıyorum. Tanıyorum hepsini isimlerini biliyorum. Ve kan yok hiçbirinde yüzlerinde ellerinde. Evet bir mücadele vardı ortada bir savaş, ben kaybetmeden savaşı öldürdüm ya da kazandığımı zannederek. Bitti o savaş. Tektim o yerde yiğitlerle dövüşmedim. Hepsi birer insan yığını, hepsini öldürdüm işte. Ama heryer den dövüştüm onlarla hepsiyle ben ellerinden tutmak istesemde yaraladılar beni, öldürdüm işte kaçamadım yapamadım bunu, bende içimde bir katil oldum. Uyanmalarına asla müsamaha göstermeden, hiç de haberleri olmadan öldürdüm hepsini. Onlar sadece boynuma ip doladılar ben ölmedim ama  onlardan da kurtulamıyorum, bir ip bağlamışlar ki bana kölesi olmuşum yoklularına ilginçki hiçbirinin kölesi değilim, kimsenin kölesi olmadım. Ya neden köle gibiyim. Gittiğim yerde onları hissediyorum neden anılar  konuşuyor ki benimle neden baştan cümleler kuruyorum ki geçmiş olaylara neden düzenliyorum ki geçen anıları , ben rengarenk boyamaya çalışsamda olayları  elimde iki renk var siyah beyaz ve gri, griyi sonradan ben ekledim anılarımı karıştırarak, siyah ile  beyazı karıştırarak oluşturdum. Oluşturdu zaman…
   Ya Herşeye rağmen güzel olana inancımın bitmemesi, içimde konuşan bir umudumun olması… Hala annem var, hiç konuşmayız onunla hiç derdimi anlatmadım, anlatamam da ama hep anladı o. Sustu benim gibi, ama anlayan gözlerle baktı bana umut var dedi Allah var dedi. Zaten hep düşüşlerimi seyrederdi küçüklüğümden beri ve şu gözlerle bakardı kızım düşüceksin kimi zaman elin, kimi zaman yüreğin kanasada sen ayağa kalkmasını biliceksin, toplayacaksın kendini ama şunu unutma ben senin arkanda olucam hep. Belkide kalkamadığın yerden kaldırıcam seni gücüm yettiğince. Ama varlığıma güvenme bende faniyim.

Ah be düşüşlerim, ah keşkelerim olmasaydınız bugünkü ben olabilirmiydim. Yaşamasaydım sizleri hala o sefil halimde bulunmazmıydım. Ah gözyaşlarım, Ah o gece yastığa yaşlarımın düşmesiyle aldığım kararlar. İyikide yaşadım: Ya imtihanlar ya o kalışlarım, ya geçemeyişlerim ve pişmanlıklarım. Üzgün anlamını veren bütün kelimeler. İyikide bulundunuz hayatımda.

Şimdi kanayan dizlerime rağmen, gözlerimin altındaki morluklar ve şişliklere rağmen kalkmalıyım , yorgunluk diye birşey olamaz, prangalar vurup çelik dişliler beklesede beni  koşmalıyım. Boşluk, boşluklardan kurtulmak için, Çünkü :
5.Demek ki zorlukla beraber bir kolaylık vardır.

6. Evet, doğrusu her güçlüğün yanında bir kolaylık var.

7. 0 halde işini bitirince hemen kalk,

8. Ve yalnız Rabbine yönel ona yaklaş.

Evet! dişliler çıksada karşımıza, prangalar vurulsada, ateşlere atılsakda İbrahim gibi kavminden kaçan bir Lut  olsakda. Eyüp gibi varımızı yoğumuzu kaybetsek, Muhammet(sav) gibi taifte kanatsalar elimizi. Biz bu fani alemde, ölümlü bedenlerimizle imtihanlar tabi tutulacağız. Acısada canımız, düşsekte, ağasakda sessiz haykırışlarımız olsada bizim, elbette : ” Her zorluğun altında bir kolaylık vardır” (İnşirah:5,6,7,8,)

~~ Evengy Grinko once upon a time~~ 19.05.2019 saat :19:47

Avatar

Latest posts by Lilisinsen (see all)

Article Categories:
Edebiyata Dair

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.