Sessizce ve kimsesizce,
Peyda olanlar asılı kalır gecede.
Sis ve çise karışır birbirine,
Haykırış ve susuşların karıştığı gibi,
Gece ve gündüzün karıştığı yerde.
Tan mı demeli ufuk çizgisi mi ?
Yahut hezeyanlar duvarı mı?
Belki de hiçbiri.
Zihnimizde…
Evet evet,her şey zihnimizde.
Yok oluş da var oluş da zihnimizde.
Çığ gibi büyüyenler üstümüzde.
Zemheri ayazı kalbimizde.
Kırık cam parçaları içimizde.
Ve gecenin bir vakti,
Kanayan ruhumuzdan sızan is sarıyor çehremizi.
Sis ve çise…
Öksürüyor ruhumuzdaki hasta.
Üşümüş sis ve çisede.
Ölüyor ruhumuzdaki hasta.
Üşümüş sis ve çisede.
