Kayıt Ol
Haz 28, 2014
4419 Views
0 0

Siyah, Beyaz, Kimsesiz

Written by
Acıyan Yerinden Öperim Çocuk

Acıyan Yerinden Öperim Çocuk

         İyi olmak adına madem tüm çabalarım, bütün insani yanlarım, hayal kırıklıklarım, Tek bir cevap verilebilir mi, kötü  hatıralar tecrübesi yüzünden vazgeçeyim ben olmaktan..


         Daha görmeden öteki yüzünü hayatın, nedir? ne değildir?    Bu acımasız hayatta işe yarar mı gözpınarları yosun tutmuşlar.  Farkına varmadan yaşamış ve en dibine kadar çekmiş biri  olarak söylüyorum. Keza hayat demiştim önce ki yazılarımdan  birinde; ”her yaralarına bir tuz bulur kabuk bağlatır, kabuk  bağlayan yerleri yeniden törpüler kanatır” Bu piç kısır  döngünün içinde hırpalanıyoruz binlerce kez, Ne için bu  yağmurlarımız, yetmedi mi? deme sakın! Aşkları da vururlar,  sevdiklerini de. Harap olup tıkılır kalırsın. İçinde bitmek  bilmeyen yaralarla büyürsen tek başına, benim gibi olmak  zorundasın o vakit. En yakının dahi bilmeyecek içini. Ne yaşadıklarını neyi yaşayamadıklarını. Asla çok sevme insanları. Anneni, ablanı dahi sevme. Eğer seversen gidemezsin. Hayat sana teptiğin fırsatı 2. kez sunar ve sen sevinemezsin bile. İstediğim 5 ülkeden birine gitme, hatta geri dönmeme fırsatım var ikinci kez. Sevinemedim, ki ben hayatımda bu kadar ben’cil olamam. Yaşım gereği bir çok duyguyu yaşamaya fırsatım oldu. Korkuyorum sevdiğim toy insanlar adına. Ateşten korkanlarım var benim, kaçın kurtarın kendinizi dediklerim. Gerçekler acıdır. Acının üstüne gitmekse başlı başına sıtkı sıyıran bir erdemdir tıpkı güneşin yeni yeni doğmaya başladığı anlarda kırık camlı pencereden içeriye sızan ilk tomurcukların altında haylaz bir gülümsemeyle tüm yükleri omzundan atan 6 aylık bebek misali. Bütün anlaşılmaya çalıştıklarım aşkı dert edinme boş yere diye ki O kaçın kur’asıdır. Kandıramaz, atlatamaz ve aldatamazsın. Aşk en zayıf anını bekler ve Karın Deşen Jack’in ilk kurban ritüelini yaşatır el emek göz nuru ördüğün tabulara. Elinde, aşka ve aşk için besleyip büyüttüğü tüm umutlara olan gözyaşlarıyla bezeli kalan medile, donup kalan sulu gözlerden dökülüyor ve keşke diyor insan ”tekmili toptan bin aşk uğruna kan toplasaydı gözlerim”. İnsanoğlunun teslim olma potansiyeli, en ağır işkencelerde ölüme 3-5 kala başlayan obsesif kompulsif bozukluklar yaşayıp pes etmeyenleri dahi katıyor önüne. Sen yine de ”Boyun Eğme” O filin karşısında titreyen fare kaçsaydı eğer nasıl tenzil ederdi kainata, en heybetli mahlukatı. Biraz düşün, takılıp kalma aşkın kültüne.. Ana arter dışı her saçmalığı kapat beyninde. Bir amaç uğruna yaşa, ancak böyle ilerleme kaydeder mecburiyetler tecrübesi..  Keza bir amaç uğruna ölmedi mi onca genç, herşeyin bir amaca bağlandığı bu kaygısız bağlamda duran zehir zemberek kader için ağlamak güzeldir en az düşkün göstermediği gibi seni. Neye ağlayacağını bilmek gerek, onca erdeme yanan milyonlarca insandan gelip onları utandırma. Bir sabah uyandığında canının yarısını kaybetmiş olacak bi insan gözüne, aşk dahi sayılmayacak saçma sapan ilişkiler adına gözyaşı ekleme. Bana sabahın 05.31’inde bir şizofren gibi boş yere yazdırma bütün bunları. Ağlama iki gözüm, ağlayacak daha çok şey varken hayatta tükenme şimdiden. Ağlayacaksan bi kilometre taşın olsun acıdan geçenler adına..

Avatar

Latest posts by Engin Uçan (see all)

Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.