Haykıran ses, hıçkıran an. Munistir mümin kalbe söz. Zihnin içinde kurduğun onca hayale, olması için. İçin içini yemesine rağmen sözünü yutman, beklemek mana yerini bulması için. Söz kağıda yazılmaz, yüreğe kazınır. Yüreğim çıplak her sözüne. Sana vuran her söz acıtır ruhumu. Hemen atılır bir başkası; tatsız çayıma dem ekler. Hiç sözüm yok sende karşılık bulmayan dağarcığımda. En karamsar anım hayat gibi. Sussam söylenenler gibi içim yanar, konuşsam anlamı yok. Boş bir anımda söz veriyorum kendime; izini sürmeyecek hayalim. Severim, ülkem gibi samimiyetle yankısız. Dolsun helak bardağıma sevgin. Bende bir şey kalmadı. Biri geldi, söz söylemeye cesaret bırakmadı. Tüm sevincim, isteklerim yerine ”boş” bir yer açtın.
Bilmeden, görmeden ve susarak, seni kusursuz seveyim!
