Kayıt Ol
Tem 1, 2014
1186 Views
0 0

Tanışma Merasimi

Written by

Uyanıyorum. Sabah saat çok erken. Herkesin derin uykularda boğulduğu saatler, beni uykumdan alıkoyan ne bilmiyorum. Oysa bu sabaha doğan gece, yatağa nasıl yattığımı hatırlamayacak kadar yorgundum. Günlerdir doğru dürüst uyuyamadığım için saatlerce ve aralıksız uyuma plânım, sabahın bu saatinde bölünen uykum ile sona ermişti. Zaten plânlar uymamak için yapılırdı. Henüz tam anlamıyla gerçekleştirebildiğim plân yok gibi bir şey. Benimkisi başlamadan bitenlerden hep. Neyse ki bu plânım yarım da olsa başarılı sayılır. Hayattaki diğer tüm başarılarım gibi bu da yarım yamalak…
Derin bir nefes alıp yataktan doğruluyorum. Su içmek için, ağır aksak adımlarla, karanlıkta mutfağa doğru ilerliyorum. Koridora henüz çıkmışken acı bir çığlık karanlığı adeta yırtıyor. O an bir tavuğun gırtlaklandığından adım gibi eminim. Ses apartman boşluğunda öyle bir yankılanıyor ki, on iki katlı apartmanın, birbirinden bihaber kırk sekiz kapısı aynı anda açılıyor. Ya da bana öyle geliyor. Birileri avaz avaz ambulans isterken, tüm çığlıklar birbirine karışıp tarifi imkansız bir uğultu oluşturuyor. Uğultunun içinden sadece Mihriban ismini seçebiliyorum. Ne olduğunu merak dâhi etmeden; içeri girip, kapımı kapatıyorum. Su içmeyi unuttuğumu farkedip, mutfağa giriyorum. Masadaki fanusa ilişiyor gözüm. Geçen hafta pazardan aldığım Japon balığım, suyun üstünde yan yatmış, öylece bana bakıyor. Besleyemediğim onca balığın arasına karışıyor bu da. Pazardan yeni bir tane daha alma fikri kafamda dönüp dururken klozetin yanında buluyorum kendimi. Sifona basmamla ölü balığımın kanalizasyon yolculuğu başlıyor. Ilık bir duş alıp, işe doğru yola koyuluyorum. Akşam iş dönüşü, güç bela yer bulup oturduğum metroda yanımdaki kadın diğerine:
-Mihriban Hanım’ı o adam bitirdi, diyor.
Dedikoduyu sevmem ama kulak kabartıyorum:
-O hayırsız adamın ardından kendini yedi bitirdi, en sonunda da ekmek bıçağı ile delik deşik etmiş her tarafını bu sabah. Hemen ambulans çağırdık ama ne fayda! Öldü gül gibi kadın genç yaşında.
Metroda 7 senedir birlikte oturduğum komşularım ile tanışıyorum. Biri Mihriban Hanım, kendisi şimdi mezarda. Diğeri de isimsiz Hanım, hemen yan sıramda.

Avatar

Latest posts by Gözde (see all)

Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.