Çatı katında inziva değil
uçup gitme vakti
ufacık pencereden
kocaman görünen hayatlara.
saklanmaya değil
ulu orta yaşamaya;
hapis kalmaya asla,
özgürlüğe kanat çırpmaya
bir biranın üzerinde köpük olmaya
bir kadının teninde mühür kalmaya
gözlere fer
bir kalbe de aşk olmaya.
çölde yağmur yağdırmaya
yağmurda sırılsıklam ıslanmaya.
hayata şefkat vermeye
şehvetli şehvetli çene çalmaya.
bazen hiç durmadan ağlamaya
bazen anıra anıra kahkahaya
şimdi Tanrı’ya ulaşmaya
Tanrı’da kalmaya…
