Her kalemi elime alışımda
Bu son diyorum, son kez onun için yazıyorsun
Sonra dalıyorum uzaklara
Sen geliyorsun aklıma
Tutamıyorum kendimi döküyorum içimdekini kağıtlara
Yaz, yaz, yaz sana olan aşk var o satırlarda
Umut var, heyecan var, hüzün var, kırgınlık var bir o kadarda sevinç var mısralarda
Güzelliğin var kağıtlarda ama yetmiyor onu anlatmaya
Yaşayacaksın hissedeceksin her zerreni kalbinin en doruklarında
Artık mesaj atmıyorum sana
Çünkü inanıyorum geleceğim aklına
Bende attığım kendimi uzaklara
Ben, kalem ve kağıt
her sayfamda seni anlatıyorum onlara
Bilmiyorum neyin çaresizliği neyin yalnızlığı
Bildiğim tek şey var kaybolduğumda buluyorum kendimi senin hatıralarında
