İnce bacaklarını garip şekilsiz bir ağacın dalından sallandırır gibi özgür ve beceriksiz hareket ettiriyordu mavi gün ışığı otobüsün camından içeri doldu bir an sadece tek bir saniye koklaya benzeyen insanların yüzlerinde bir oyuncak çılgınlığı yada oyuncak yüzlerinde ki masumluğunu gizleyemeyen gizemli bir yanları vardı uçsuz bucaksız bozkırların tatlı esintisi omuzlarına çökmüştü bu sabah fakat bu vakit başkaydı çiroz adam düşlerinde uyurken yanında dikilen küçük bir bayanın sıcaklığını duyumsadı kolu kızın eline değdi çiroz kolunu çekti özür dilerim dedi içinden sessizce özür diledi bayan istemeden oldu dokunulmaz ruhunuzu incitmek istemedim buyrun zamanınız sizindir dedi kırmızıya dönen yüzünün içinde içi konuşan bir ruhtu sanki insanların kendilerine ait vakitlerinde dolanan ince bedenlerini izledi bu sabah onların sabahı olmalıydı zaman onlara dönüyor olmalıydı…
- [avatar /
