Vedalar Zordur

2 yıllık oğlum elimizde olmayan durumlardan dolayı bir çiftliğe verdik. Bu durum beni ve asıl sahibim abimi nasıl yaraladı tarifi imkansız duygular yaşatıyor. Kızardım genelde oğluma. Korkardım bir şey olmasından. Son zamanlar fazla tedirgin oluyordu. Bir nevi tırsaklaştı. Çocukların oyuncağı olmuştu kafesinde. Onun psikolojisi yıpranmıştı. Şimdi ben ne yapayım anılarla iyice mi kötü olayım yoksa yokluğuna mı alışayım. Sorular kafamı tırmalıyor. Sonra Sabahattin Ali geliyor aklıma. O ünlü sözü “Sonra çıkıyorsun dışarı, bakıyorsun güneş hala tepede. Bir cigara yakıyorsun ve yıllardır kurduğun cümleyi bilmem kaçıncı kez kuruyorsun: “Napalım, kısmet değilmiş…”