Mar 1, 2014
1034 Views
0 0

Yalnızlığa

Written by

tumblr_inline_mul508tmeJ1s2g690

                                       YALNIZLIĞA….

 

Ben neden bu kadar çok konuşuyorum? Neden hiç susmuyorum? bana kimse bunu sormadı. Ben de sorulmasını beklemedim zaten ama içimde öyle sıkıntılar var ki susarsam eğer kabusum olacaklar içinden çıkamayacağım diye  çok korkuyorum.  Eğer kendimle konuşursam en büyük kavgamı edeceğim. Galibi olmayacak! zafer de yok sadece harap olmuş  bir kalp! yakıp yıkacağım içimi sonra da içime kapanıp anlamadığım  çözemediğim yaraları saracağım sessizce yapacağım bunu… böyle kendimi yanmış bir ormanda duman yutmuş yarali bir ağaç gibi yalnız hissediyorum. Etrafta hiç bana benzeyen birisi yok. Bir sen varsın! sen de bir nefes kadar yakın , güzel bir gelecek kadar uzaksın bana. O ormanda  birbirine sığınacak  bir tek biz kalmışız seninle  ama adım atma sanşımız yok bizim bize can veren şeyden topraktan vazgeçemeyiz. Belki de sen  benim yolunda intihar etmem gereken  kutsal bir amaçsın. Her şeyden sıyrılıp gelsem sana  ortak eder misin toprağına? suyunu paylaşır mısın ? kaderine ortak eder misin? sorularım derin kökler kadar , bağlılık kadar derin beni sana bağlayan  nedenler kalbimin derinliklerinde sakladığım aşkım bunun üzerine kurulu her şey… Bizi değilde seni benle yapan  şey gitmeden, biz olmadan tükenmeyelim olur mu? bu güzellik bitmeden…

 

Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.