Kayıt Ol
Haz 17, 2014
1480 Views
0 0

yalnızlıkla söyleşi

Written by

en karanlık anlarda seni hayata bağlıyor dedi

bir durdum düşündüm belkide haklıydı

sükut fevkalede bir şövalye gibi üzerime gelmekteydi

herkes gitmiş kimse kalmamıştı

bu öyle sıradan bir yalnızlık değildi

insanı çıldırtan cinstendi

ruhunu emen bir şeydi

aynı yollarda yürüdüğüm halde

hiçbir şey aynı değildi

o evin ışığı yine yanıyordu

az ileridekinin kapısı elbet yine açılacaktı

bir diğerinde yine arkadaşlar toplanacak

ama kahkayı biz atamayacaktık

belki bir daha kimse onuncu kattaki o evden atlamayacaktı

ama orası da sadece ona da ait olamayacaktı

 

“kimse böyle düşünmüyor belli

kendini suya kaptıran etrafını görmüyor

bir kulaç boyu üzülebiliyor sevinebiliyor

bir kulaç boyu seviyor seviliyor

akıntıya karşı bir dalı tutanlar

kaç kulaç uzaklakmışsa her şey

işte okadar hissedebiliyor

belki zamanda takılı kalıyor terk edemiyor ama

ciğeri beş para etmez aşağılık sevdalar da yaşamıyor

zaman eskidikçe sevdası kadimleşiyor

ve iç cebinde bir mendil gibi taşıdığı

bembeyaz umudunu kirletip atmıyor” diyor

gider ayak arkamdan  bağırıyor

“Perdeleri sonuna kadar kapatsanız da

bütün kuşları öldüremezsiniz bayım.”

 

Uğur Dönmez 17.06.2014

Uğur Dönmez

Kendim Hakkında

ben uğur dönmez
çok defa paşa olmuş
çok lodos yemiş
narkoza girmiş
kimine göre bekri
kimine göre badenuş
ama bence
bezm-i alemde bir araknuş

Uğur DÖNMEZ 10.07.2013
Avatar

Latest posts by Uğur Dönmez (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.