Bugün yıldızlarım yoktu. Küs olduğumuzu anlamışlar galiba. Kahvemde o eşsiz kokun yoktu. Uzak olduğunu anlamış galiba. Kalbimde gözyaşı yağmurları vardı.
Biraz önce gördüm. Çaresizliktir belkide. Bütün o soğuk gard alışların arasında sadece gözleri sana değen bir bedenim. İşte bu yüzden çaresizlik içindeyim. O gönül orda, bu gönül burda derken
kandırdın. Beni bir kağıt parçası gibi buruşturup attın. Başkaları da beni yakarak kendilerini ısıttılar. Dengem sen oldun, düzenim sen oldun ama kurumuş bir gül gibi soldurdun. Gönlümde de sana açacak bir nevruz, ruhsuz gibi kaldı ortada. Şuan ise kavramların yitirildiği üç beş kelime guruplarının arasındayım. Gözlerimdeki propaganda gibi, yazılarım da
sana. Umursamazlığın arasında kaybolup gidicekler ama bir yarısı sende olan kalpten hiç gitmeyecekler. Bir gün yolların yollarıma değerse ufak bir göz gezdir. Unutma ki bu kalp sana ebedidir.
