Kitap Gönder
Haz 28, 2016
508 Views
0 0

Yollardı Belki de Benim Evim…

Written by

Ömrümün en yalnız anlarını hep yollarda geçirdim ben. Ne zaman hüzünlensem, acılarım çoğalsa yollara vurdum kendimi. Bitmeyen, tükenmeyen yollarda sürüklendiğim  her an daha da güçlendim. Tüm yıkıntılarımı, tüm yenilgilerimi yollarda avutup, unuttum. Gökyüzünde hiç batmadı güneş, hiç bitmedi ayın dolunay hali…

Batmayan güneşe, bitmeyen dolunaya inat kuruyup yok oldu umutlarım her yeni yol ayrımında… Acıya doladım kendimi, acılarımı kabuk tutmayan yaralarımın ardına sakladım her yol bitiminde…

 

Didembenn

Mavi özgür bir renktir. Özgürlük için herkes bir yol seçmeli benim ki mavi bir gökyüzünün altında bir kalem bir defter gerisi her zaman gelir zaten...

Latest posts by Didembenn (see all)

Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.