Kayıt Ol
Eyl 7, 2019
230 Views
0 0

YORGUNUM. ÇÜNKÜ…

Written by

Yorgunum bu saçma evrenin yükünü daha yirmi birimde taşıdığım için.

Yorgunum çünkü olmayan düşlerimin içine dalarken hiç önlem almamışım. Gözümü kapatıp kendimi salıvermişim, ne olacaksa olsunmuş. Olan olmadığıyla da kalmamış bir kalp kırılmış, bir kalp heveslenmiş ama karşı taraf bir kıpırtı hissetmemiş bile.

Yorgunum çünkü beklerken meğersem ayakkabım küçülmüş de ayağımı sıkmış. Bir buçuk yılımı harcarken büyümüşüm, olgunlaşmışım da kendime çaktırmamışım.

Yorgunum çünkü kararlarımı vermeye çalışırken hep yanılmışım. İki seçmeli sorularımı ya boş bırakmışım ya da yanlış işaretlemişim. Burada da şansımı kullanmaktan korkmuşum.

Yorgunum çünkü elimi tutacak bir dost bulamamışım. Hep beni boğmuşlar kendi dertleriyle de asla sormamışlar neyin var diye. Aramamışlar bile ki arasalar da hep kendi acılarını dökmüşler.

Yorgunum çünkü ona güzel görünmek için yaptığım makyaj akmış da ağırlık yapmış. Benliğimi bir hiç uğruna kaybetmişim. Rimelim akmış ağlamaktan da kimse silmemiş bile.

Yorgunum çünkü değişmek eskiden oynadığımız kıyafet değiştirme oyunlarındaki gibi kolay değilmiş. İki insanı aynı kalıba sokmak dünyanın en zor işiymiş .

Yorgunum, yorgunum çünkü bir adamı delicesine sevmişim.

Gulnur Keser

Akdeniz Üniversitesi/Peyzaj Mimarlığı
Solist..
Gulnur Keser

Latest posts by Gulnur Keser (see all)

Article Categories:
Edebiyata Dair

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.