Ramazan Aydın

  ölü denizciler ozanlar ve deniz kızları mütecaviz hayatlar aşina özgürlük entartet taşra, fiyasko rüyalar faraday kafesinde duende sanrısı krematoryuma terkedilmiş beden cadı kazanı bilinmedik bi’ voodoo atlas üstü lanet…

    Renkli kadınlar ve siyah beyaz tanklar Teyyarelere kafa tutuyor ya lafta.. Dans eden tanrılar üçüncü gözüme şirkte, Güya kült, sanki küllük, bittabi vandal. Saçların beyazlamıştı, sakalların mozaik filtrumların ıslak…

    Kafasını çıkardı T34’ten elindeki vodkasını itinayla yükseltti bulutlara ve nazdrovya dedi hocam düzeltirken vatkasını.. Şiirler kovalıyordu hocam eski fotoğraf çerçevelerinde, dinlediği kitaplara, okuduğu filmlere, hayrandı hürriyetine.. Bu alışılmışlıklar…

    İntihar mı günah yoksa yaşamak mı? Şakaklarım barut koksa yaşamaktan kolay veririm hesabımı. Ene’l hak diyen öldürüldü tarihte, Peki bu tarih neden her zaman tekerrür etmiyor? Bol miktarda…

  Ölmek , küfrün hüzün hali. İnsanlığın sonu Herkesin elde edemediği şans. Hatta bir başkaldırıştır ölmek Bir başkadır ölüm.. Peki hayat ne ? Sorumluluk, aşk, sevgi, nefret “YAŞAYANLAR HAYAT NE ?” Bana…

Düştüm ama aklım bir yol Ayakkabısız dolaşmak istiyorum. Deniz değil kıyı olmak anlamlı geliyor.. Ben bu dünyada insan değil Çöl olmak istiyorum ki affetmeyen şartlarım olsun. Duygu haplarını kovmak istiyorum.…

Ansiklopedi okumak istiyorum. Kırmızı, kokulu, sarılarak taşınır cinsten. Kült olmak istiyorum. Ben en çok küfür olmak istiyorum, kiminin ayıbı kiminin özverisi olmak. Dert olmak gibisi var mı ki? Akıldan çıkmamak,…

Hor görülmüş ruh gibiyim. Esir olmak istiyorum Ölmek istiyorum İntihar olmak istiyorum Şair olmak.. Yalnız kalmak istiyorum. Sosyalist bir çocuğun davası olmak istiyorum. Herkes akıllı, ben delirmek istiyorum. Kalbimden geçen…