Kyrien Sitter

Kahve göllerinde yüzen leziz kanatlı kuğulara bakarak yazdığın aşk şiiri şu an ölmek istiyor, bil istedim. Arkandaki yeşil, temiz ormanı övemezken sen daha, doğanın en karmaşık canlısının en karmaşık duygularından…

Yürüyorum sadece, gözlerim yere bakarken. Aklımda sayısız düşünce onları düşünmemi istiyor benden. Ancak ben eşit bir ebeveynim, çocuklarım arasında ayrım yapmam. O yüzden hiçbirisini düşünmemeyi seçiyorum. Bu seçimi yaparken birisini…

“Çabalarsan, kaybedersin. Bu düşünce doğru mudur ki?” “Çabalamazsan, bir şeyi kaybedemezsin bile.” Elimdeki bayatlamış kurabiyeden bir ısırık daha aldım. Fıstığın tadı ağzıma yayıldı. “Kayıp-“ “Seni asla bırakmayacağımı söylesem, kaybetmekten korkmayı…