Kan’bur
Sokağın köşesini dönerken taze ateşlenmiş silahını namludaki barut dumanı ile birlikte beline hapsetti. Ara sokaklardan çıkıp insanların arasına karışmasına yakın apartman boşluğuna yöneldi. Başındaki siyah maske ve şapkayı çöpe attı;…
Posts by author
Sinyor Faruk
13 posts
Samsun On Dokuz Mayıs Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı. Geçmişinden kopamayan , Postmodern edebiyatçı.
KADAVRAYA KALP MASAJI
-Baktım olmuyor ben de vurdum kapıyı çıktım dışarı. Hızlı ve şuursuz adımlarla uzaklaştım oradan. Üst üste küfürler peleseng oldu dilime. Yokuş aşağıya saldım düşlerimle yorgun ayaklarımı. Sinirden kastığım dişlerimin sesleri…
Lisan-ı Hâl’im Hakkında Bazı Mülahazâtı Şamildir.
Köşebaşı, sokak ve ayna. Temasal bir muamma. Karışık yolların sinyalsiz dönüşlerinde altyapı yetersiz. Tabelalar ters yöne dönmüş, umuda çıkan her yolun ucunda bir çıkmaz sokak. Çıkmazlar arasında sözler ağızdan çıkmaz.…
Varıyorum
Biliyorsunuz, ne zaman yepyeni bir atılıma hazırlansam her seferinde yere serildim. Yine yere serilmeye gidiyorum, bunu yüreğimin en derinlerinde hissediyorum. Her şeye rağmen, her şeye karşı, bu sefer bir parça…
Tam Bir Kaybeden İnsan Portresi
Elde yeterli umut bulunmadığı için taslaklara kaydettiği hayallerinin gölgesinde eski evinin tahta kapısını araladı. Yağmur sonrası insan telaşı kokan sokakta kediler volta atıyor, taşların arasında biriken yağmur damlaları durgun denizlerin…
Pencere Önü Çiçeği
Türkiye-İzlanda maçında 89. dakika. Tüm ülkenin kalbinin stabile ve tek kanallı akımlarla umut eksenine bağlı olduğu anda, Selçuk İnan barajın üzerinden, kalecinin uzanamayacağı o küçük ama ölümcül noktayı gördünde…
”Dünyada düşünülecekler listesi”
Son beş dakikadır uyguladığım derin derin nefes alma teorisi yeni yeni etkisini hissettirmeye başladı. Göz kapaklarımdaki kasılma hali baş ağrısı olarak geri dönüşüme uğruyor. Tam boğazımda, çene kemiğimden iki parmak…
KARANLIĞIN İNCE DOKTORİNİ
KARANLIĞIN İNCE DOKTORİNİ Kapkara karalama defterinde , beyaz kalan son satırları siyah hayallerle dolduruyorum. “Ana gibi yar olmaz, Bağdat gibi diyar olmaz”sözünün inceliğini kirpiğini akışında inceliyorum. Rivayet odur ki sözün…
Kalıplara sığmayan Edebiyat tanımı.
İnsanlar önce siyahı adlandırdılar. Geceleri gece ile gündüzü ayırmak için. Sonra ise kırmızı çıktı ortaya, en büyük buluşları ateşi tanımlamak için. En büyük ihtiyacı her dönemde var oldu insanın. Kimi…
Gozlerinden sözlerine paraşütsüz atlayış.
Tekrarlara düşmek, tek nefeste yaşamak hayatı, geriye bakmadan hızlı adımlar atmak, öncesi ya da sonrası hakkında düşünmeden koşmak uçsuz bir ovada. Semtsiz şehirlerde gün ışığını kovalamak, aynı anda kendi gölgenden…
Senfoni tadında düşler.
Kadıköy iskelesinde rüyalara daldım. Daldım çıktım, daldım çıktım, daldım kaldım. Bir martının ağzında balık oldum çıktım. Martı midesinde yemek oldum. O uçtu bende balık halimle uçtum. Balık nasıl uçar deme.…
İnsan, eşref-i mahlukat, nefsin kölesi.
İnsanlara güvenmek için yılların yetmediği yaşlardayız. Dostluklar puslu. “Erkekler ağlamaz” tezini yıkmak üzere olduğum günler… Her insan, ölüme doğar sevgili okur. “Öleceğini bile bile yaşamak” lanetinin yüklendiği, et-kemik- sinir üçgeni…
Sessizliğe ettiğim her küfür şahsıma karşı nezaket.
Küçük sevinçleri olmalı insann hayatta. Şahsına münhasır. Sevimli bir kedi yavrusu masumluğunda sevinçler. Ölmek için fazla müsaitiz sevgili okur. Bazen tüm şartlar uygun olsa da ölemezsin derler ya, ölmek için…