Ölesiye Bir Yokluk
Dapdar, etimle tırnaklarımın arasındaki boşluk kadar dar bir sokakta Rüzgarda savrulan eski bir panjur gibiyim Boyalarım çürümüş, paslanmışım Bilmiyorum kaç yağmur damlası yemiş Gözlerini almasın diye kaç Yaz Güneş’ini içmişim…
Posts by author
tugbakalpak
10 posts
Okyanus için…
Hiç göz kapaklarının nabzından hızlı attığını hissettiğin oldu mu? Gözlerimi kapattım. Zihnimin karanlık, isli, kalabalık, çalılıklarla dolu odalarına uzandım Yatağıma uzandım, boş tarafına Aydınlıktan karanlığa bir yolculuk muydu bu yoksa…
Can Suyu
Cennetten su ikram ediyorum köklerine.. Kendimi öldürüp toprak oluyorum bazen, sırf köklerin bana sarılsın diye. Bana sarıl ve bir yere gitme. Ağaçlar gitmez, öyle dururlar. Öğreniyorum sonra, sen, Tuğba cennette…
Yağmur Tüten Sigara
Bir anahtar deliği, kapı aralığı Aydınlığı yok mu bıraktığı gözlerinde gecemin Gökler delinse Boğsa yaşlarını yaşlı kadınların sessiz hıçkırıklarında Buruşmuş elleri, göz kenarlarındaki kırışıklıklarda dinmiş serseri günleri Sağ gözün gördüğünü…
Yaşar Yaşamaz
Parmak uçlarımda dans eden Çoktan solmuş Bir su şişesinde susuzluktan kurumuş bir çiçek gibiydin Ne kadar sessiz olursa olsun çığlıkların Duyar gibiydi parmak uçlarım Sadece dans etmek istedim Parmak uçlarımla…
İçimin Göçmen Kuşlarına
İçim enkaz yeri İçimin zaptedilmiş kaleleri İçimden arınmış güzel olan her ne varsa İçim yangın yeri İslenmiş camları Siyaha çalıyor gözlerim İçim içimi içse İçim içimden geçse Buluşsak bir İlkbahar…
Kaç Yapraktır Gözlerimden Vuruyorum Kendimi
Çıkmaz sokaklarda saklambaç oynardım çocukken Gözlerimi kör ederdi çığlıkları sıvaları dökülen duvarların Ebelenirdim Hangi ben Ne kadar uzak Ne kadar yakın Mavi Mavi Mavi Birimizin ayağı takılmış buz tutmuş kum…
Kelimeler Kelimeler Kelimeler
Daha kaç masal anlatırım kendime Kaç kelimem kaldı kağıttan kayıkların üzerine yazıp batırmadığım denizlerde Hangisine inandım Hangisini sevdim Hangileriydi en sevdiğim kelimelerim Kaç kelimeyle anlatmayı denedim Kaç kağıt Kaç kalem…
Ne mümkün?
12/08/2014 Balıkçıların ağlarına takılan martılar gibi boğazıma takılıyor kelimelerim, yutkunamıyorum Kirpiklerimden tenime düşen yağmur damlaları huzur mu veriyor Tenimi mi yakıyor bir mumun alevi gibi Anlayamıyorum Üşüyorum… Ellerimde ıslanmış, buruşmuş,…
Küf Kokar “Son”baharda Yağmurlar
Tozlu raflarda unutulmuş, Küflenmiş bir kitap gibiyim Her yaprağımda unutulmuş parmak izleri, Ve terden sararmış yapraklarım Başlığı ezberlenmiş, tek bir kelimesi dahi okunmamış Kordon’da bir bankta unutulmuş, Sonbahar yağmurlarıyla…