Nefret Ediyorum
Tamam, kabul ediyorum; bugün seni yine çokça düşündüm. Gözlerinin kıyısında ölüm telaşımı, kalbinin meskeninde hayat yorgunluğumu unutmak istedim. Tamam, kabul ediyorum; bugün yine çok defa dünümden ayrılıp bugünümde olmanı diledim.…
MUTLU YILLAR HASRETİM
Kaç zaman oldu benden gideli; sayamadım günleri. Toplayamadım takvim yapraklarını avuçlarıma. Sarıp sarmalayamadım bana sensizliği yaşatan günleri. Günlerin de bir adı kalmadı zaten hatırımda. Haddinden fazla sensizlik oldu adı. Hadsizce…
Sevgili Günlük :)
Kaçabilmek telaşı içimde ki başka yerlere çok daha başka zamanlara kaçabilmek… Mümkün müdür bilmem ama hayallerime kimse dokunmuyor nasılsa 🙂 Tutup en güvendiği eli kaçabilmeli insan, tüm bu gereksiz streslerden,…
Versem ömrümü ellerine
Kimsesizliğin ardına sinmiş acı dolu bir bakış Kırmızı Daha çok kırmızı dünya Acının aşkla buluştugu an Ve Aşkın alevle seviştiği an Koptu kıyamet Leblerim avuçlarında yandı Ruhum ruhuna karışken Parmak…
BAHAR
Ne çetin kış oldu ya Rab! Unuttuk baharı Yetmez mi artık tersine çevir şu esen rüzgarı Yıkamadık örenler ördü aramıza duvarı Aştı aşanlar aşamayan bir Sinan kaldı …
Şimdi zaman
Şimdi zaman seni hatırlatıyor bana, alıp götürürken benliğimi sana doğru. Belki arabesk bir şarkının içinde belki belki de bir halk ozanının ufak bir deyişinde… Ama yitip giden benliğimin yalnızca sende…
Çünkü, Bahar Geldi
Bahar geldi. İnsanlar mutluydu. Annelerinin zoruyla evde tıkanıp kalmış olan çocukların mutluluğu, paha biçilemezdi. Çünkü, artık dışları çıkabilirlerdi. Bütün insanlar dışardaydı, sırf bahara ”hoşgeldin”, güneşe ”iyi ki doğdun” diyebilmek için……
Utana, sıkıla bahsettiklerimiz.
Derdim dünya kadar, geçen günün ayazına hasret gönlüm. Sunulanlar, beklentileri karşılasa içime sinecek her şey. Süsü eksik her şeyin, fotoğrafta hep negatifize olmuş bakışlarımız. Mühürlenmiş senden gayrısına sanki. Bir sigara…
umut
insanı hayatta tutan tek olgudur insan umutsuz da yaşar ama insan gibi değil bu hayat denen kısa filmin umut edenler için güzel bir sonu olmalı ve insan umudu hiç kaybetmemeli…
ZAMAN’E İNSANLARI
Bir ışık ilişti gözüme. Döndüm baktım. Kırık ayna parçasına çarpıp gelmiş ışık. Bir an durdum. Geçmiş günler beliriverdi önümde. Zaman ne kadar çabuk geçmiş meğerse. Acaba “keşke zaman donsaydı” dediğimde…
Sonra özlüyorsun O’nu
Sonra özlüyorsun onu.. Sana mesaj atmasını,gece uyumadan önce başını boynunun altına yaslayıp kilometrelerce öteden sımsıkı sarılarak uyumayı.. Özlüyorsun işte.. Sonra gidiyor hep.. Defalarca gidiyor.. Hiç merak etmiyor seni,özlemiyor. Oysa sen…
Her Şeye Rağmen
Senle başlıyor tüm cümleler sensiz bitiyor. Öyle bir duygu ki bu, bir annenin doğum sonrası bebeğine kavuşması gibi, yuvası bozulan bir kuş misali. Biraz ürkek, biraz sevecen, biraz heyecan, biraz…
Söze dair…
Haykıran ses, hıçkıran an. Munistir mümin kalbe söz. Zihnin içinde kurduğun onca hayale, olması için. İçin içini yemesine rağmen sözünü yutman, beklemek mana yerini bulması için. Söz kağıda yazılmaz, yüreğe…
Uzaktan, Sessizce&..
Keşke burayı okuyor olsaydın. Belki de okuyorsun. bilemem.. Ama çok isterdim beni sevmesen bile, beni anlamanı. Sevgi bir yere kadardır. ve sonu vardır. Ama anlamak çok ayrı bir şey.. ne…
Dahası
Sonra bazen olmaz. Ne kadar zorlasanda herşey daha iyi olsun desen de olmaz. Salak saçma kader, şans tiriplerine de girmiyorum bazen ya sen aptallasirsin yada karsindakiler aptallasir ya da düzen…