Çıkmıyor ki sözcükler kalbimden, sevgimi anlatacak kadar Anlamsızdı her şey, gözlerinden uzak kalıncaya kadar Gülüşü dünyaya bedel, hak edemedim ben o gülüşü Sessizlik anlatır aşkımı, varlığım son bulana kadar…
Uzun zaman sonra merhabalar arkadaşlar. Eminim beni hiç tanıyanınız yoktur ama öncelerinden beri burdayım ben bu site gözlerimin önünde büyüdü kocaman oldu. Şöyle yazılara bi göz attımda arkadaş ne güzel…
http://https://www.youtube.com/watch?v=71tMQ7cG4FA Eğer ki bir gün kalbine düşerse bu bitkin hissim anlarsın o zaman senin depreminde yıkıldığımı.. Bu gün felaket, bugün isyan var dünyamda peki ya kime bu isyanım?…
Bir renk cümbüşünün içinde ürkek adımlarla ilerliyorum. Soluklarım belirsiz. Kalp atışlarım düzensiz. Şimdi görsem seni unuturum her şeyi. Omuzuna başımı yaslasam ve birleşse kalp atışlarımız,her şey durur. Eğer gözlerime bakıp…
Yaşamın kıyısına sıkışmış insanlar vardır.Devam etmek ve sonun arasında kalmış olanlar.Aldıkları her nefesi artık geri vermeye bile hali olmayanlar.Yaşayamayanlar..
Sonra mı? Sonra o kapıdan sen girdin o beton o bina bulut oldu bana. Yer çekimi hissizi oldum. Saçlarımın dalgasına seni koydum savurdum. Sen kokmak istedim. Hayal dünyam geniştir tartışmasız…
“Ben sensiz ölürüm, yaşayamam” Dedi ekranda, yakışıklı adam “Okadar da değil, biraz yavaş ol” dedim, elimde kumandam Kim ölmüş ki şimdiye kadar aşkından? Yanımda en kıymetlim: “Uyuz, sen ne anlarsın…
Kendimi kaybediyorum bu günlerde! Yeryüzü yabancılaşıyor! Yeryüzündekiler uzaklaşıyor! Yâr yüzü ve yâr yüzündekiler… Ve gözler… İşte bunlar! Baktığımda buluyorum kendimi… Sanki ben oradayım hep! Yaşadığım ve nefes aldığım coğrafya sanki…
Ey Türk Öğün Siper etmiş ecladın göğsünü Çıkar silahının süngüsünü Tak kalemini, öğret İlmin sanatın kudretini, Yaşat Cumhuriyetini. Göğe nakş et bayrağını bugün Ey Türk öğün! 29 Ekim Cumhuriyet bayramı…
“Hiç keşke dediğin oluyor mu?” demiştin sesini son duyduğumda. “Hep diyorum, ölsen de kurtulsam.” O çok iyi bildiğim sessiz gülüşünün ardından, “Ben de seni seviyorum aşkım, akşam görüşürüz.” deyip telefonu…
Özlemek… Özlenen giden değildir aslında… Onunla beraber giden mutluluklarımız, hüzünlerimiz, yaşama tutunuşlarımızdır özlenen… Hıçkırıkların düğümlendiği bir kentte, ‘seni seviyorum’ deyişlerimizi özleriz, yağmurların yarıştığı bir kentte, sıcak iklimiyle bizi ısıtıp…
Kariyer kelimesi dilimizden İngilizceye göçmüş yağuşuklu, gürbüz bir kelimedir. Kariyer, öz Türkçede Gara yerin dibi isim tamlamasından gelmektedir. Bu isim tamlaması uzun yıllar boyunca aile içi evlilikler, mitöz bölünmeler ve…