Bir yol ayrımı var önümüzde. Ya bu deveyi güdeceksin ya da bu diyardan gideceksin derler ya, güdülmüyor efenim o deve. Aklı selim olana, gören gözlere çekilmez bir dünya sunuyorlar. Sonra…
Toplum insanın tutsaklığının yansımasıdır.Din tutsak ettiği her bir bedeni hapsettiği yalan zindanında elinde bir anahtarla bekler.Zindan da çürümek insanın kendi tercihidir.İnsanın sabredemediği her noktada anahtar köpeğin ağzına verilir.Anahtarları alıp kurtulmanın…
Aslında her şeyin daha iyi olacağını zannetmiştim.Dikenlerin kopup güllere kucak açacağını beklemiştim.Demek doğruydu bu çarkın dışına çıkamazdım.Çıktığım an mayına basmış gibi parçalanırdım.İçim de bir şey o kadar acıyor ki sanki…
Ölümsüz olmalı bütün çocuklar, onlar ölümü değil oyuncakları hak ediyorlardı. Onları füze atan adamlar değilde ellerinde dondurma tutan adamlar karşılamalıydı bayım. Bu dünyadan nefret etmemeliydi çocuklar, gözlerinden yaş, ağızlarından yas…
Odamın duvarından ve üstünde toplanmış sözcüklerden geriye çıkıp kendi kendime:Tamam.Budur işte,dedim.Bence ölüm bazen bir denkleme benziyor.X elementlerinden, y değerlerinden oluşan; basit fakan feci bir yanıta ulaşana kadar çarpılan,bölünen,çıkarılan,toplanan bir dizi.O…
Elim de tüm varlığımda tutulmuş,ağrıyordu.Elimde kısalıp kalmış kurşun kaleme, sanki beni akıl sağlığıma bağlayan bir palamarmış gibi tutunmuştum.Belki de beni deliliğime bağlıyordu.İkisini birbirinden ayırmakta zorlanmaya başlıyordum.Çevremdeki duvarlara yazdığım sözcükler,sıcak havanın…
Benim savaşçım abimde hep ondan destek alır ona sığınırdım ama sadece hayal dünyamda abi keşke şuan hayata olsan korusan beni düşmanlardan kötülüklerden bi kavga oldunda hop sen kime vuruyosun karşındaki…
Ne çok yazmış ne çok tüketmişim kelimeleri,tükenmez deyip tükettiğimiz kalemleri. İnsafsızca,pervasızca… Yazık değil miydi?Acımadan tükettiklerimize. Aslında katliamdı. Bir umudu öldürmek tüm umutları öldürmek gibidir. Bunu bilmeden… Hayır hayır bilerek yaptık…
heyecan ve pişmanlığın birlikte yoğrulduğu anlar vardır ümit ve isyanın bir ahenk içinde duaya yöneldiği. yakarışlarda buluşur isimlerimizin baş harfi. bir elif miktarı seni isterim, sonuç ya şükür olur ya…
Sesini sesime değdir sevgilim, sol yanım… Böyle anlam kazanıyor hayatım. Artık benim sesim yok, bizim sesimiz var Benim nefesim yok, bizim nefesimiz var. Zifiri karanlıkta inadına parlayan yüreğimiz var. …
Vasfın vasıfsızlık, ondan hasmın hazımsızlık.Şimdi herkes birbiriyle hasım, her biri oluyor birbiriyle hasım sanalda.Kim kimi tanıyor belli değil sosyal paylaşım platformları oldu cephe.Çanakkale’den farkı amaç farklı.Kimse tutamıyor sabrını selamete eren…
Güven… Güven, olmazsa olmazımız ve çıkış noktamız kanımca. Her duygunun ya da hayatımızın her alanının alt yapısı bu ‘güven’ ile güçlendirilmelidir. Bu konu açıldığında herkesin bir bakış açısı, yorumu oluyor…
İnsanın sırtındaki en keskin taş Yol aldıkça yaralar,yavaş yavaş Bu devirde bu ilişki tam anlamıyla yaş Şişşt ! Sessiz ol yaklaş Git en iyi arkadaşına yanaş Kulağına kusurlarını fısıldaş Söyler…
Gözlerinde, kaygının son baharında bir buruk yaprağım Fütursuzca ay misali yansıtmışsın buruk hüznünü Gecelerime indin bir demet huzurla Unut,unut ki kirpiklerinde asılayım. İlk aşkın şarabından, tek yudumla sarhoş olduğumdan beri…
27.09.2013 Nasıl da silip süpürürdü rüzgar eylülün son gecelerinde tüm mutluluk veren şeyleri. Kimisi içi boşaltılmış televizyonun karşısına kurulur, “en sevdiğim dizi” yakıştırmasını yapıp sayamadığı bilmem kaçıncı dizisini izlerdi. Kimisininse…