Kayıt Ol
Tem 4, 2014
1157 Views
0 0

Yanaklarım Gözlerime Yaklaşıyor

Written by

Nasıl başlamalıyım sözlerime ?001-architectural-art-photography
Nasıl başlanır bir söze ?
Birazcık vardır,İçinden çıkılmayacak durumlar
Ama bilirim çıkılabilir bazen
Bazen ve birdenbire coşabilirim
Her an coşabilirim
İstesem coşabilirim
Ve parmaklarımdan bir insanı akıtabilirim
Kızgın bir sacın üzerine
Ve bir kaşık yemeğin içine türlü sebzeler koyabilirim
Hayatta
İçinde bulunduğum zamanda
Bunu yapabilirim
Acıtmıyor artık
İçimde bulunan yollarda
Kimisi uzun kimisi kısa olan yollarda
Yol çalışmaları olması
Acıtmıyor artık
Olsun diyorum
Olsun
Yollar güzel insanların yanından geçiyor
O da güzel
Hatta
Hatta biri
Ölesine de olsa büyük bir okyanusu getiriyor yoluma
İçlerine rengarenk balıklar yerleştiriyor
Bu da güzel
Üzülmüyorum artık hiçbir şeye
Yanaklarımın gökyüzüne değmesi için bir şey bulmaya çalışmıyorum
Bir bardak su içiyorum
Nedir ki?
Bir bardak su
Yanaklarımı gözlerime yaklaştırıyor
Yanaklarım gözlerime yaklaştığı zaman
İçimde ki kılıç sesleri de kısılıyor
Duyamıyorum onları
Bir anda ve coşarcasına kısılıyorlar
Kulaklarım tıkanmıyor eskisi gibi
Ve bir demir ustası gibi
Daha sert vuruyorum içimdeki sert demirlere
İçimdeki onca paslanmış demirlere
Onları temizlemeye çalışıyorum
Onları kırmaya çalışmıyorum
Ama ilk önce temiz bir şeyler bulmalıyım kendime
En temizinden bir masa örtüsü olabilir mesela
Şöyle en renklisinden
Üzerime örttükten sonra
Ekmek kırıntıları olmadan
Sıcak bir çorba içebilirim örneğin
Bunu yapabilirim
Birden ve coşarcasına

Geceleri ağaçlar görünmez buralarda
Bir el feneri yardımıyla
Ben yinede
Yine de görebilirim
İstesem görebilirim
Birdenbire ve coşarcasına
Ama tekrar şöyle uzaktan izlemek istersem
Dönen insanları ve dünyayı
Ve dönen her şeyi
Yollar gelsin aklıma işte o zaman
Güneş tepemdeyken
Büyük bir gürültü içinde
Makinaların beni delirten sesleri gelsin
Ve bir anda kalkayım oturduğum yerden
Bir anda ve coşarcasına
Gidip bir bardak su içeyim
En soğuğundan bir bardak su
Ne fark eder ki ?
Ne fark eder
Acıtmıyor artık
Söyledim size

Küçük bir dükkan yarattım kendime şimdi
Coşarcasına bir dükkan
Sokaktan geçen insanları izliyorum
Yağmur yine delicesine yağıyor
İçimdeki kılıç seslerini iyice kıstım
Şimdi daha hafif geliyor kulağıma
Bir kedinin güneşle haberleştiğine tanık oluyorum
Ve türlü hastalıkları kapmamak için
Sık sık güzel insanların yanına gidiyorum
Birdenbire ve coşarcasına gidiyorum
Göz göze geliyor gözlerim
Aynada kendimle
Birdenbire
Birdenbire
Ve coşarcasına
Yanaklarım gözlerime yaklaşıyor
Birdenbire ve coşarcasına
Her şey sanki bir insan için
Her şey sanki benim için
Bir arada yaşıyorum kendimi
Bir arada yaşıyorum
Birdenbire ve coşarcasına

Yine
Yine
Yanaklarım gözlerime yaklaşıyor
Ne güzel

 

Latest posts by Bay Golyadkin (see all)

Article Categories:
Deneme · Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.