Ahmet Kaya

Ve ayağa kalktı.Bazilari uykusuzluktan bazıları yorgunluktan bazıları ise aynı kişiyi uzun süre izlemenin verdiği rahatsızlıktan dolayı düşen gözler ona yönelmişti.Gozlerde okunan tek şey merak.Bay Yük hazırdı.Ayaklari titriyordu.Omurgasindaki ağrıyı iliklerine kadar…

Ölüm ve Korku Yolda giderken hep sağa sola bakardı.Etrafındaki insanları,yanından geçenleri,gözüne ilişenleri,bir köşeye çekilip sessizce konuşanları,bir elinde bavuluyla diğer elinde telefonu ile taksi çevirirken sıkıntı çekenleri,sabahın köründe kalkıp dükkanını açtıktan…

BİR SORU… Kış yüzünü gösteriyordu.Akşam üzereydi.Günler gittikçe kısalıyor.İkindi ezanı okunmuş,akşama hazırlık yapılıyordu.Süleyman kütüphaneye bugün erken gelmişti.Her zamanki yerine,köşedeki cam kenarı,oturup kitap okuyordu.Sürekli kitap okuyordu.Süleyman mahallede herkes tarafından sevilen,sevgiyi saygıyı bilen,sessiz…

Korkular…Kafasındaki korkular…Yüreğindeki korkular…Kaçmak istiyorum dedi arkadaşına.Nereye kaçacaksın peki ? Bilmiyorum.Uzaklara.Kötü insanların olmadığı yerlere.İyi de var mı öyle bir yer ? Var,vardır,yok mu ? Haklısın.İnsanoglu bu,gitmediği yer,kirletmedigi hava,dokunmadığı toprak kalmamıştır.Sırtindaki yükle…

İnsanın damarlarına direk etki eden bu soğuktan kurtulmak için bir kaçış arıyordu. Kafayı kaldırdı.Etrafa bakındi.Her yerde gürültü.Her yerde maskeli insanlar.Bu maskeyi taşımak ağır gelmiyor muydu insanlara? Neden kendi öz benliğini…

Uzun zamandir bir arayış içindeydi.Belki doğrunun peşindeydi belki de doğru sandığının…Bilmiyordu.Hava soğuk…Havalar her zaman soğuk olur buralarda.Insanlar soğuk…İnsanları da her zaman soğuk olur buraların.Oyleyse neyi bekliyordu? Uzun zamandır beklediği arayışı…