Geceler vardı gecelerin içinde. Bitmek tükenmek bilmeyen birbiri ardına geceler. Penceremden dışarısı hep karanlıktı gönlüm gibi. Zifiri karanlık, umuttan bir damla ışık yok. Binlerce insan içinde bir yalnızlık vardı, elini…

Hiç tanımadığım birinin boynuna sarılıp ağlamak istiyorum. Saatlerce beni tanımayan o adama ağlamak istiyorum. Yok oluyorum bu kaosun ortasında. Tökezliyorum, düşüyorum ve kalkıyorum. Hep aynı hikaye değişir mi bir şeyler?…

doğruluğuna inandığım yanlışlarım var benim.bilerek yaptığım hatalar ve bilmiyormuşcasına sonunda üzülmelerim.büyük umutlarla çıktığım yolculuklardan kıyılara vurdum,koşarak gittiğim yolların sonunda uçurum vardı.biliyordum,bilmemezlikten geldim,çünkü gerçekler yalanlardan daha çok acıtıyordu.bir yalanın içinde mutlu…

Yorgun bir çınara yaslanıp türkü dinlesem dinlesem de bitmese Gecem gündüzüme karışsa Kendi derdime değil yalnız Herkesin derdine yana yana Ağlasam içlensem Dermanlar nerde nereye gitmiş diye kafa yorsam Benliğimizde…

Yine bir akşam üzeri eve dönerken rastladı kendine; elinde yarısına kadar içilmiş bir sigara, dilinde kendinden uğurladıklarının ardından tutturmuş olduğum bir şarkı ve ne yapacağını bilememezlik. Hayat belkide bu denli boştu.…

Hep peynirli aldığım simidi bugün sade aldım. Simit’e peynir sürmesini bekleyecek gücümde yoktu, sabrım da. Ne olmuştu bana 2 günden bu kadar kolay pes etmem içimde ki o mutsuz kızın…

VAKİT  SENSİZLİĞİ HÜZÜN GEÇE Sen gittikten sonra çok şey değişti. Mevsimlerin tadı yok. Yağmuru izlemek eskisi kadar huzur vermiyor. Kar da öyle pek örtmüyor hüznümü. Anlam veremediğim ne kadar şey…