Bir Derdim Var
Nereden başlayacağımı bilmiyorum. Sanki yaşamaktan vazgeçmek üzereyim. Aklıma sürekli ”Hayata havlu atıp gitsem, geride kalanlar ne düşünür acaba?” sorusu geliyor. Boş versene! Hayatıma son verecek cesaret yok bende. O değil…
Posts by tag
intihar
11 posts
Paramparça
Metin, oturduğu kafenin camından göremediği denizi hayal ederken, garson kız ada çayını getirdi. Kız, adisyon fişine çizik attıktan sonra gitti. Metin, 2018 yılında karşılaştırmalı edebiyat bölümünü bitirmiş, 2019’un Kasım ayında…
Camus yakın ama ya Sartre?
Çoğu zaman, gece 3’ü devirirken, odamın penceresini açıp sigaramı yakarım. Her defasında karşı binanın zemin katında, her an basılabilir endişesiyle pasaj girişine koydukları, kırmızı kapuşonlu çocuğun müzik sesine kulak veririm.…
Sonsuzluk
Vurgun yemiş gibiydi en dibe kadar çökerken her anın acısını yavaş yavaş hissetmişti.Jilet,bileğini boydan boya keserken çok sakindi.Acelesi yoktu.Bileğin sahibi bu ağır çekimde yaşadığı anların kendisine ait olduğuna hala inanamıyordu.Ve…
Ölü Deniz
Duru bir güzelliği vardı. Eşsizdi tüm çaresizlikleri gömmeye gelmişti dünyaya buğulu sesiyle tüm kanaryaları katledip bülbülleri kıskandırıyordu adeta. Kimsenin olmadığı bir odada yalnızlığını kusarken ve kendini asarken cama yüzü…
Bir Siyah Beyaz Fotoğraf
Beynini içinde bulunduğu çukurdan çıkarmaya bir 9 mm lik Parabellum fişeği yetti.Biraz halıya,biraz aynaya,biraz duvara dağıldı beyni.Aynanın altında duran siyah beyaz fotoğrafta gözlerinden baya nasibini aldı.Gözü zaten onda kalmıştı.
Zilyet
Şimdi bir merasimin sonuna geldik. Yollarıma kemoterapi sonrası dökülen saçlarım serildi. Tanrı’nın yer yüzünde cinayete hediye ettiği bir kurbanım bende siz gibi. Biraz alkolik, biraz terbiyesiz ve sizden daha yalnız. Bu gece intihar eden…
Toplumun Baskısı
Bu gün tüm bunları toplum baskısından sıyrılmış ve bir şekilde o baskıya karşı koyabilmiş, koymaya çalışan biri olarak yazıyorum. Ne yazık ki herkes benim kadar şanslı değil. Kim bilir belki…
İntihar
“Cahildim dünyanın rengine kandım.” Neşet Ertaş Kaçıp kurtulmanın bir yolunu arıyoruz çoğumuz ama neyden? Neden kaçıyoruz düşünmeden sadece hayatın sillesini yediğimiz her adımın birer sınav olduğunu kabullenmişiz. Tabularımızı yıkamadık henüz…
Güz, Hüzün ve Gece
Bir güzdü ki Sımsıkı sarılmıştı Yapraklar dallara Onlar ki Adını gördüğüm damarlarında Bir hastalığın pençesinden kurtulmaya çalışır gibi Ama yenik ama solgun Sararmıştı… Rüzgar da acımazdı Üflerdi ölümün nefesini Nasıl…
İşkence Çemberi
sabah uyanması bir işkencegece uyuması da öylegünlerim bir kutu hap rutinliğindeher gün almam gerekmeseevet biliyorum çıkış babamın çekmecesindehaplarsa cebimdeve korku beni terk etseterk edebilirdim belki ben deher gün almam gerekmeseyok…