Bizi Takip Edin
Blog İstatistikleri
  • 1.880.723 tıklama
Kategoriler

Kendine Dönüş

Günden güne bedeninden sıyrılıp zifir karası bir bataklığa gömülüşünü izledim. Tüm renkleri avucunun içine alıp teninde karışmasını bekledim, fakat onları gökyüzüne bıraktın, yalnızca bir kaç saniyeliğine sana sunacakları gösteri için.…

Bardaktan Taşan Düşünceler

Şu günlerde her şey beni rahatsız ediyor. Aslında her şey değil sadece yanlış giden şeyler. Sanki dünyada başkalarının dayattığı hayatı,başkalarının planladığı,olmasını emrettiği hayatı yaşıyormuşuz gibi geliyor. Herkes bir düzene bir…
View Post

Hayal Dünyamdan Bir Resim!

Ihlamurlar çiçek açmış Gökyüzü parçalı bulutlu Yarısı güneşli bir gün Güneş, saklambaç oynayan okul çocukları gibi Bi açıyor, bi saklanıyor, bulutların arkasına Rüzgâr sıcak mı essem, serin mi kalsam kararsızlığı…

BAŞKALAŞIM

Değişir gibi seviyorum seni , Delirir gibi hatırımda bütün yaşanmışlıklar Tenime dokunduğun her an değişiyorum , başka bir kadın oluyor bütün varoluşum. Önce boynuma değiyor parmakların sonra sakince iniyordu göğsüme…

İNSAN İNSAN DERLER İDİ, İNSAN NEDİR ŞİMDİ BİLDİM… Ne de güzel söylemiş Muhyiddin Abdal… Her dinlediğimde “İnsan nedir?” diye sorguluyorum ve huzurla dinliyorum. Bestesi de bir o kadar mükemmel. İç dünyaya uçuruyor, farklı alemlere götürüyor. İnsan insan… İnsanlar o kadar bencil ve işe yaramaz ki. Var gibi, yanında gibi ama aslında çıkarlarının bittiği yerde yok olup gider gibi. Herkesin bir çıkarı var ve bunu aleni ya da gizliden elde etmeye uğraşırlar. Hayatta en çok üzüldüğüm ise insanları fazla “insan” yerine koymam. Oysa kimse haketmiyor. Bu sadece benim için değil eminim ki dünyadaki bir çok insan için geçerli. Bundan sonra haketmeyen kimseyi insan koymamaya söz verdim kendime. İnsan ancak 30 yaşında akıllanmış oluyor. Ee tecrübe dediğin “yediğin kazıkların toplamı” değil midir? İnsan gibi olmanın anormal olduğu dönemde insanlık yozlaşmadı mı? Herkes insanlık öldü diyor insan olmayı başarabilmiş gibi. Eskiye özlem duyuyor herkes. İnsanları en çok da zor günlerde tanıyorsun. Bunlar şehir efsanesi gibi gelirdi ta ki yaşayana dek. İnsan insana bu kadar muhtaç iken bu insanlığı kaybetmek niye? Kimseye eyvallah etmeden de yaşar insan. Sıla diyor ya “dipçik gibi”. Dipçik gibi de yaşıyor insan. Eyvallahsız, minnetsiz. Herkesin sayılı nefesi yok mu ki? Ne zannediyorsun ki kendini, yokluğunda o insan perişan mı olacak? Ya da senin desteğin olmadan yok olup gidecek mi bir diğeri? Ardında bir dua edenin bile olamayacak.. Öyle de böyle de ömür geçip gidecek… “İnsan” gibi yaşamak bu devirde zor. Hani diyor ya yazarın biri “Yüreğim bu devrin insanı değil diye”.Yüreğim bu devrin insanı değil ama devre benzeyecek kadar katılaşmaya yüz tuttu. Devre uyacaksın arkadaş! Son günlerde insan olmak kaybetmek mi bunu da sorguluyorum. Evet evet insan olmak, iyi niyetli olmak kaybetmekten başka bir şey değil. Bakış açını, gülümseyişini, insanlara acımayı. Koşulsuz yanında oluşu, her şeyi kaybedersin. Yine de Hakk katında kaybetmeyeceğimiz inancı hepimizi diri tutuyor az da olsa. İnsan olarak kalabilmek dileğiyle…

İNSAN İNSAN DERLER İDİ, İNSAN NEDİR ŞİMDİ BİLDİM… Ne de güzel söylemiş Muhyiddin Abdal… Her dinlediğimde “İnsan nedir?” diye sorguluyorum ve huzurla dinliyorum. Bestesi de bir o kadar mükemmel. İç dünyaya uçuruyor, farklı alemlere götürüyor. İnsan insan… İnsanlar o kadar bencil ve işe yaramaz ki. Var gibi, yanında gibi ama aslında çıkarlarının bittiği yerde yok olup gider gibi. Herkesin bir çıkarı var ve bunu aleni ya da gizliden elde etmeye uğraşırlar. Hayatta en çok üzüldüğüm ise insanları fazla “insan” yerine koymam. Oysa kimse haketmiyor. Bu sadece benim için değil eminim ki dünyadaki bir çok insan için geçerli. Bundan sonra haketmeyen kimseyi insan koymamaya söz verdim kendime. İnsan ancak 30 yaşında akıllanmış oluyor. Ee tecrübe dediğin “yediğin kazıkların toplamı” değil midir? İnsan gibi olmanın anormal olduğu dönemde insanlık yozlaşmadı mı? Herkes insanlık öldü diyor insan olmayı başarabilmiş gibi. Eskiye özlem duyuyor herkes. İnsanları en çok da zor günlerde tanıyorsun. Bunlar şehir efsanesi gibi gelirdi ta ki yaşayana dek. İnsan insana bu kadar muhtaç iken bu insanlığı kaybetmek niye? Kimseye eyvallah etmeden de yaşar insan. Sıla diyor ya “dipçik gibi”. Dipçik gibi de yaşıyor insan. Eyvallahsız, minnetsiz. Herkesin sayılı nefesi yok mu ki? Ne zannediyorsun ki kendini, yokluğunda o insan perişan mı olacak? Ya da senin desteğin olmadan yok olup gidecek mi bir diğeri? Ardında bir dua edenin bile olamayacak.. Öyle de böyle de ömür geçip gidecek… “İnsan” gibi yaşamak bu devirde zor. Hani diyor ya yazarın biri “Yüreğim bu devrin insanı değil diye”.Yüreğim bu devrin insanı değil ama devre benzeyecek kadar katılaşmaya yüz tuttu. Devre uyacaksın arkadaş! Son günlerde insan olmak kaybetmek mi bunu da sorguluyorum. Evet evet insan olmak, iyi niyetli olmak kaybetmekten başka bir şey değil. Bakış açını, gülümseyişini, insanlara acımayı. Koşulsuz yanında oluşu, her şeyi kaybedersin. Yine de Hakk katında kaybetmeyeceğimiz inancı hepimizi diri tutuyor az da olsa. İnsan olarak kalabilmek dileğiyle…

Gecelerimiz 1

Yüzümüze ayın düştüğü gecelerde Açardım gözlerimi, dikerdim ışıltılı yüzüne Anlayamazdım, ayın ışıltısı mıydı vuran yüzüne Yoksa senin parıltın mıydı düşen ayın çehresine Sen veya ay ne fark eder İkiniz de…

Yokluğun

Gün uzar yüzyıl olurYokluğun payidar olurDediler ki o müşkülpesent olur,Yâr, nasıl bu kadar efsunkâr olunur? Yokluğun payidar dedik evveldeİnanmadık kendi yazdığımız sözeYaşadık, gördük ahirdeHani diyor ya şair, artık gelsen de…
View Post

GÜNAYDIN

Günaydın hanımefendiler, beyefendiler, genç kızlar, delikanlılar, günaydın! Gününüz aydın, sağlığınız daim olsun! Yazımın başlığını okuyunca, günaydın da nereden çıktı diyenleri,” bayram değil, seyran değil ,” ile başlayan deyimi hatırlayıp kullananları,…

Aklını Kullanma Sanatı

*Baudelaire’in Kötülük Çiçekleri yalnızca 340 adet satılmıştı Uzun bir süredir yazı yazmıyorum ama yazma ihtiyacı hep aklımdaydı. Bu yolda kendimi geliştirme olanağı sunan insanlara, fırsat yaratıcılarına çok teşekkür ediyorum. Bu…
View Post

J.Not Defteri/Sevinse mi Üzülse mi?

Fransız tatil köyüne yapılan ziyaret, yakın geleceğin komandolarında üzerinde hayal kırıklığı yaratmıştı. Bu nasıl bir uygulama ya da ne cüret? Yabancı bir ülkenin tatil köyü işletmecileri, misafiri oldukları ülke insanını,…

Özgürlük

Özgür olmak denince ergenlik çağında olan birinin aklına ailesinin onu kısıtlaması gibi fikirler gelir. Ancak bu konuya daha geniş bakacak olursak daha farklı düşünceler ortaya çıkabiliyor. Şuan insanlara özgür müsün…

ben kimim?

                                                      BEN KİMİM Ben kimim?  İnsana tanıdık gelen bir soru  değil mi?  Günlük hayatımızda ,gittiğimiz davetlerde yahut dolaşmakta olduğumuz bir  sokakta ben ve diğer gözleri görmeyen  kader arkadaşlarım ansızın yanımızda…

Issız – Günay Aktürk

Sesleriniz geliyor uzaklardan.Siz bu dünyanın yerlileri,hem barbarım ben hem ilk insan.Ruhumun kirli denizindeyaşlı ve mendebur insan kalıntıları.Nasıl olunuyorsa bir başına ve yalnızişte öyle.Dağılan ben toparlayan ben! Köreldikçe köreliyor tüm arayışlar.İşte…