Sertab’ın dediği gibi, “Her şey ne kadar hızlı, Her şey ne çok, oturup ince şeyler düşünmek için vakit yok”… Rastgele açtığım bir radyo kanalından akan bu sözler ne kadar da…

kusuş-um içimdeki çocuk uzun zamandır bir yerlere yetişme telaşında. paslı makasların uçları bana dönük. ve ben makasları birileri yere koymadan alıyorum. doğrudan. saptım. sapıttım. kendi içimde bir zindan oluşturdum. mutluluğumu…

Hiç doğmayacakmış gibi batıyor güneş. Sanki sabah olmayacakmış gibi. Batan güneşin kızıllığı yakıyor kalbimi. Her an karanlık elegeçiriyor bedenimi. Güneş kaybolduğunda ufuktan, sönüyor tüm ışıklar. Artık tek ümidim yıldızlar oluyor. Kalbimdeki sonsuz karanlığı onlar aydınlatmaya…