DOĞAÇLAMA TÖKEZLEYECEĞİZ
Bir sigara yakarsın . içine çektikçe dumanı öfke dolarsın kendine , yaptıklarına yapamadıklarına sonra aldığın nefesi yalnızlıkla geri verirsin. Kan ağlasa da için susarsın gıkın çıkmaz. Mutlu rolü yaparsın gülücükler…
ESKİLER “ESKİDİ” DEMEKLE ESKİR Mİ?
Eskilerin izini bıraktım Artık yeni cümlelerin peşindeyim. Bütün takıntılarımı, korkularımı, Bir poşete doldurup, hepsini attım. Elbet daha genciz ama, Hepimiz vakti gelince öleceğiz. Bunun için de ne gerek var…
Belki Birgün
Belki bir gün diye başlar en tatlı hayaller, ya da bir gün ile devam eder gibi, sonunda zaten uyandırır doğrucu Davut dediğimiz kişi. Yine saat 9 gibi kapamışım gözlerimi, uykuya…
Tutuşsun Gün Yansın Geceler
Bazen bir şarkının nakaratına yazıyorum seni sabahıma doğup gecemde batmıyorsun. Alkolü azalttım biraz en azından kadehleri sayıyorum artık içerken. Biten ciğerlerime çekilen filmleri kesip kesip kitap ayracı yapıyorum bu aralar, ölümle…
Martılaşmak üzerine
Ben martıları ilk kez ilkokulda, resim dersinde “m” harfiyle tanıdım. Hani sayfanın yarısında deniz yarısında gökyüzü, kenarda bir de küçük bir ev ve martılar… Hani günbatımına doğru uçan hiçbir engeli…
Bir garip çay
Herkes martılara simit fırlatmak ister Ben simitlere martı Herkes yağmurda ıslanmanın hayalini kurar Ben yağmuru ıslatmanın Herkes kıyıdan denize bakmak ister Ben denizden kıyıya Herkes,herkes olmak ister Ben ise ben…
kafamda bir BOŞLUK
fikri, ne de hissi bir derinlik .Sadece ve baştan aşağı eleştiri ki çoğu insanın bildiği, yapabileceği türden. Olmamış; kafamda bir tuhaflık Olamamış. ..
gizlerin içinden geçerken
ardımda öyle uzun bir mektup bırakmadım. sadece “elveda” yazdım. kalemi masada bırakmadım, pusula olsun diye yanıma aldım. fenerin ucuna yıldız taktım. hiç bitmesin diye ışığım, bilinmezlikte yol alırken gizlerin…
Sonbahar
Buralar, bu kirli sokaklar da beni unutur mu dersiniz? Yüzüne bakan, iğrenmeden geçen tek insanı… Buraya son gelişimi hatırlıyorum. Bana huzuru tattırmak istercesine üzerime boşanan yağmur, sokağı kirinden arındırıyordu. Kaldırım…
Alışkın Değilim
Dışarda mı yağmur vardı Yoksa ben yine mi parçalı bulutluyum Gözlerimden dökülende neydi Yine mi ağlıyorum Susmuyorum ki ben Belki de sen duymuyordun Bağırırdım ben dudaklarımı açmadan Yine de…
Mavi Hırsızı Dalgalar
Hadi… Sen cirit et kederlerini. Kağıttan gemiler yapıp sal dingin sulara Ben çoktan alıştım O mavi hırsızı dalgaların Kıyılarıma kırbaç vuruşlarına
Kanalizasyon Şampiyonu
Düş kırıklığı yerli yersiz kullanılmamalı. Çünkü gerçek bir düş kırıklığı geldiğinde “-düş kırıklığı” söz grubuna dahi acır hale gelirsin. Benim yaşadığım düş kırıklığı ile tanımlanamazdı. Benim yaşadığım hayatın sağ gösterip sol yanağında…
Sen ve Ben Hiç Biz Olamadık..
Sende bir rüzgâr var denizler kadar derin En imkânsız düşlerim derinliğindir senin Neleri veririm bir bilsen derinliğin olsa yerim Varlığınla avunuyorum biçareyim “Ey aşkından mefta olmuş gönül! Bas git buralardan..”…