Kirpi
Bir yaz gecesi serinliğinde Cırcır böceklerinin sesleriyle Başlayan bir senfoni dinliyorduk Sarışınım siyah ojeler ve ben Çok uzaklarda otoyolun boşluğunda Ford markalı bir araba bir tümsekte hopluyordu İçindeki çocuk uykudan…
Sonsö(u)z
Zayıfım, kelimelerin arkasına saklanabiliyorum, o koskoca insanlardan alıp başımı gidiyorum, noktalama işaretlerinden hoplaya zıplaya sıyrılıveriyorum, insanlıktan kaçabilidiğim kadar kayboluyorum cümlelerde. Kağıtları örtünüyorum üstüme, kalemin mürekkebinde arınıyorum… kendimden, bir nokta oluyorum,…
Carpe Diem
Hep korkak olduğumu düşünürdüm aslında. Birgün hiç ummadığım bir anda farkına vardım ne kadar cesur olduğumun. Oysa diğer zamanlardan bir farkı yoktu o anın. Televizyon karşısında ailecek izlenen sıradan bir…
Sokak artığı
Sokak aralarında şiddetli kavgalara şahit olduk, fiyakalı abilerimizin yumruklarını izledik. Kim dövüyorsa onun yanında olup destekledik, zafer bizim oldu. Dağılın derlerdi büyükler. Biz fiyakalı olamadık, sokak aralarında dövüşmedik; ama şiddetli…
Ka(F)ka
Benden Kafka olmaz, olsa olsa kaka olur. Milena.
ruhum
bir güvercin kanadı altında dünya kurtçuk yuvası toprak çekti üstüne siyah örtüyü üşütüyor rüzgar ruhu örümcek ağı gibi salıvermiyor kader hep aynı çizgide aynı yolda dünya kurtçuk yuvası hemde her…
yalnızlığım
yalnızlığımı taşıyorum çantamda avuçlarından tutup etrafımı saran beton suretlerin içini delip geçiyorum kirişleri yıkıldı kalabalıklarımın yalnızlığımı sessizlikle paylaşıyorum istikametini kaybetmiş bir yaprağım ben yere düşmem gerekirken niye bulutlara erşiyorum? oysa…
sessizliğe bakarken
gözlerim boşluğa çakılı ekmeğe,suya ,kitaba düşman dar ağacım kelime dağarcığımın en üstünde göğe en yakın yerde özgürlüğüm yok olmuş son sahne perdelenmekte keşke demli bir çay olsa dünya biz karıştırdıkça…
Biliyorum
İstediğin kadar “Yalnız kalmak istiyorum” de Ben senin yalnızlıktan için için korktuğunu biliyorum. İstediğin kadar terk et beni Ben biliyorum terk ettiğin yerden yine seveceksin beni.
Dalgıç Hayallerim
Kurduğum hayallerime ulaşmamın imkansızlığına inanmıyorum.Aslında,hayatta imkansız bir şeyin varlığına inanmıyorum,desem daha doğru olur.Fakat nasıl bir hisse bazen geliveriyor işte akla,imkansız olabilme ihtimalleri… İşte o imkansızlık olasılığı yüksek olan hayallerimi bir…
Kasım sonu…
Sonbahar yolcuydu yangın renkleriyle Hüznü bıraktı gözlerinde giderken Üşümüş dalgalar sahilde geziniyordu Hazan son göçmen kuşları uğurlarken… Kayıp yılların tortusu vardı yüreğinde Defalarca yanan bir yangının külü gibi Umutlar…
Kırık Dize
Yalnızdır her insan. Kuytu köşeler boyunca Kimsesiz bir çocuk bâzan… Göğe kanat çırpmak varken, Yaralı bir serçedir ellerinde Kana bulanmış zaman. Hep insan yerinden kanar gülüşün. Bir çocuk sevinciyle…
Turkuaz
Ne isteriz, neler dileriz geleceğine inandığımız vakitlerden? Şu an izi bile olmayan mekan ve yabancı olacağına inandığımız insanlardan? Herkes kendi için yaşar ama yalnızlık ağırlını taşımak istemez insan birini…
Yalnızlık
Yalnız yaşamak,hiç giyilmemiş bir kazağın dolapta dururken üzerine küf kokusu sinmesi gibidir. İnsanın içine bir kere işledimi yalnızlık ne kadar yıkansan ne kadar parfüm de sıksan kokusu uzun zaman gitmez.…