Hani bir gölgelikti bu dünya Konup göçecek Biraz da nefeslenecektik Ne çabuk da sahiplendik yahu! Emanet değil miydi bize her şey… Niye korkar ki insan? Toprağın müşfik sinesinden Korkmayın! O…
Yorgun bir yürek bu bendeki.Ardından koşmaktan öyle bir yorulup heba oldu ki bu yürek.Ama durmuyor ayaklarım.Söz geçiremez oldum.Tıpkı sen gibiler biraz.Ne durmak biliyorlar nede yorulmak.Sadece koşmayı biliyor bu ayaklar.Yorgun yüreği…
Hayata değip dokundum Şiirlerle notalarla Adı Sezen’in şarkısı Umutlar ektim yarınlara Bir tuvalin üzerine düşer Gökkuşağının yedi rengi Benim tuvalimdir şarkılar Sözlerim süsler, aşkın ahengini. Acımı ahımı feryat feryat Satır…
Yalnızız bu hayatta. Hep de böyle olacak. Yalnızlığın çaresi var gibi görünüyor ama kalp sızısına çare olmayacak. Bu his bu gönle her düştüğünde yerinde koca bir sızı bırakacak. Gidiyormuş gibi…
Doktor yine her zamanki gibi TARDIS’in konsolunun başında bir şeyler kurcalıyor, Donna ise bir kenara yaslanmış mızmızlanarak onu izliyordu. Doktor kendisini bir şeylerle meşgul etmek zorundaymış gibi hissediyordu. Bir şeylerle…
Boş Odamın Duvarları … Kapladım Hayallerimle, Hayatımda Olmasını İstediklerimi … Umut Doluydum … Hevesli; Sevecen ve Cana Yakın Düşünceler… Hiçbir Art Niyet Gütmeden… En Masum duygularımla besledim umutlarımıda hayallerimide, Bir…
Yüzüme yüzüme esiyor rüzgar , inatla gidiyorum üstüne. Dudaklarımda ince bir gülümseme , sonraki hamleyi savuştururcasına. Trafik bugün akıyor , insanların yüzündeki telaş her zaman ki gibi aynı. Kimisi arka…
Gitmem gereken birkaç yer vardı bir zamanlar. Herkesin vardır öyle bir yeri. Standart yerlerdendi benimki de işte. Büyüdükçe standart yerler, kendini başka standart yerlere bırakır tabi; ama konumuz bu değil.…
seninle ilk defa bu şehirde göz göze geldik biz kokun ilk defa bu şehirde koktu burnuma tüm anılarımız bu şehirde sindi üstüme bana ilk geldiğinde bu şehirdeydik gittiğindede ilk kez…
Yola çıkmak önemli iştir. Ama daha önemlisi yeni yollar bulmaktır,yeni yollarda yürümektir.Bildiğin bir yer gibi kendinden geçince ne mantığı kalır ki yolların? Ve yola çıkmış olman sonunu getireceğin anlamına da…
bu dünyaya düşeli, sayardım hep günleri hepisi iki gün imiş, ne ileri, ne beri dünde kalan unuttuğum günahsız çocukluğum yarına arta kalan hatırlanmış yokluğum bir varmışım bir yokmuş, alemin huzurunda…
Şimdi sen bana ”git” diyorsun ya; Bir Nazım daha sürgün ediliyor, Memleket toprağından, Moskova’ya. Bahardan yoksun, soğuk diyarlara, Aklın buz gibi, fikrin firarda. Şimdi sen bana ”git” diyorsun ya;…
Karanlık sizde hoşnutluk veriyor mu? Sanırım fırsatım olsaydı tüm evin duvarlarını siyaha boyardım deli deli,huzur kimine göre beyaz ve gökyüzünün ahenkli gösterişli tarafı ki insanları rahatlatıyor oldukça bu benim hoşuma…